چای تلخ

2004-12-30T23:02:00.000+03:30

سلام. از همه شما که بارها اومدید سر زدید و همون چای کهنه و سرد و قدیمی رو نوشیدید معذرت میخوام. چای تلخ اصلا" حالش خوب نیست . قوری دلش خیلی وقته شکسته و مجبوره چاییشو به کسایی تعارف کنه که دلش نمیخواد . کسایی که دوستشون نداره . کسایی که حساب تک تک استکان نعلبکی ها و تفاله ها رو هم دارند . کسایی که تریاکشونو توی چایی هام حل میکنند و با دندونای زرد و زنگ زده خرچ خرچ قند می جوند. چای تلخ نمی خواد توی قوری بند زده به عزیزانش چایی تعارف کنه!

اما به همه ی دوستانش سر میزنه و جواب نامه هاشونو میده .چای تلخ دلش گرفت بسکه چای تازه دم رو برگردوند توی قوری!

2004-07-08T14:11:00.000+04:30

آیا باز هم زندگی - درد و باز هم هیچ؟

2004-07-05T13:24:00.000+04:30

من شبح را دوست دارم.او باقیمانده ی تمام آن انسانهایی است که به واقع انسانند. یادآور آن کسانی که هنوز هم برای دیگران - برای خود و برای آن مخاطبان نادیده احترام میگذارند. لازم نیست بگویم چقدر در این دنیای مجازی کسانی برای دوست داشتن و عشق ورزیدن را دارم.از او- هاله - زیتون و مهشید با دلنگرانیهایشان - سایه و مریم با تندیهای شیرینشان که همواره منطق محکمشان به جرم زنانگی ظریفشان محکوم میشود و سوفیا و مهناز و نیلو با ناگفته هایشان که از هر صدایی رساتر است و باز هم به آن شعور بالای شبح برای درک آنان که با محدودیت و قیچی شدن سایتها روبرویند احترام میگذارم.عزیزانم :اگر روزی قلمتان را نتوانستم بخوانم - شادمانه افتخار میکنم در جایی و زمانی نفس میکشم که میدانم در شهری دیگر - در گوشه ای دورو شاید محله ای بالاتر یا پایین تر هستند کسانی که من افتخار میکنم به آنکه در جایی نفس میکشم که آنان هم هستند .اگرچه با سختی.

2004-07-04T01:11:00.000+04:30

عزیز نسین یه داستان داره راجع به یه پدر خانواده دوست که خیلی حواسش هست که مردم پشت سر خودشو زن و بچه اش حرف نزنند.یه روز میان میگن زنتو گرفتند با چند تا مرد. میگه هیچی نگید صداشو درنیارین مردم میفهمند و میره رشوه میده زنشو درمیاره از زندان. چند وقت بعد میان میگن پسراولتو با چند کیلو هروئین گرفتند. میگه: هیس هیچی نگید که مردم میفهمند و میره رشوه میده به قاضی و درش میارند.چند وقت بعد میان میگن : اون پسرتو با یه باند جعل اسکناس گرفتند . میگه: هیس هیچی نگین مردم میفهمند.یه مدت بعد میان میگن: دخترتو توی یه خونه تیمی با چند تا پسر گرفتند. میگه: هیس هیچی نگین که مردم میفهمند.آخرش میره یه ساختمون 4 طبقه میخره و هر طبقه رو به یکی از زن و بچه هاش میده و میگه : هر کاری میکنید توی همین خونه بکنید فقط مردم نفهمند. اینطوری میشه که پسر اول توی یه طبقه مواد میفروخته . پسر دوم توی طبقه ی بعدی اسکناس جعل میکرده . مادر و دختر هم هر کدوم توی یه طبقه . و مرد ظفر مندانه میگه : آهان این خوبه . هر کاری دارید توی این خونه بکنید فقط مردم نفهمند.

حالا هم : ما که دختر فراری نداریم . فقط مردم نفهمند.اجالتا13 تیر صفحه ی 4

2004-06-29T18:16:00.000+04:30

اين سخن از کدامين يار انقلاب است؟: مربع زندگی سه ضلعه. ايمان و تقوا . که ايمانش هم از تقواش مهمتره.

2004-06-20T21:00:00.000+04:30

شكريه 28 ساله بود كه با شوهر 65 ساله ي نيمه ايراني و بچه هاي قد و نيمقدش از عراق اخراج شد. اون وقتي به ايران اومد كه نه زبون بلد بود نه كسي رو داشت .به غير از خواهرزاده ي شوهرش كه مرد زن و بچه دار و گرفتاري بود. خودش ميگه : اونقدر طلا داشته كه زرگر هموزنش سنگ 2 كيلوي بقالي ميذاره و درازاش يه خونه ي 90 متري توي يه محله ي پرت بهشون ميده كه توي خيابون نخوابند. شوهر شكريه توان كار كردن نداشته و زن اول با كارگري و بعدها با فال قهوه زندگي رو ميچرخونده. بعدها كه دخترا بزرگتر ميشند به اولين خواستگار جواب مثبت ميده . اولي رو وقتي 13 سالش بوده به يه مكانيك ميده كه 3 سال بعد با دو بچه طلاق ميگيره و دومي رو به يه سرباز فراري كه توي يكي از دستشويي هاي بين راه تزريق ميكنه و ميميره. شكريه هر دو رو ميذاره توي يه آرايشگاه و بهشون اعلام ميكنه كه خرج خودتون و بچه هاتونو در مياريد و به ما هم بايد يه مبلغي بابت خرج ترياك بديد. شكريه مدتها براثر آرتروز و ديسك كمر با شوهرش ترياك ميكشيده . دخترا آروم آروم از صيغه هاي كوتاه مدت و بلند مدت شروع ميكنند تا زمانيكه شكريه به شبي يه لول ترياك هم راضي ميشه. بعدها دختراي بعدي و بعدي هم مياند و همسايه ها شكايت ميكنند و استشهاد محلي و حكم تخليه ميگيرند. خانواده بارو بنه رو جمع ميكنه و ميان تهران.
5 سال بعد شكريه و پنج دخترش باند دنيا رو داشتند كه فقط روي آدماي با نفوذ كار ميكردند. با اكثر مدير عامل كارخونه ها- مدير كل ادارات و نهادهاي دولتي و رئيس بانكها و عضو شوراي شهر و استاد دانشگاه ها در ازاي شبي 200 هزار تومن تا يك ميليون تومن فروخته ميشدند . اين روند آروم آروم ادامه پيدا ميكنه و كسي بويي نميبره تا يه مامور منكرات كه از همه جا بيخبر بوده به سي يلوي سبز رنگ دختر شكريه مشكوك ميشه و دختر هم به 35 نفر كه تقريبا " همه هم از متنفذا ي دولتي بودند اقرار ميكنه . مردها بعد از دستگيري حتي يك شب هم بازداشت نميشند . زناشون هركدوم سند به دست اونا رو آزاد كردند تا آبرو و موقعيتشون محفوظ بمونه. حتي دو نفر از كسايي رو كه مامور ميشناخته ادعا ميكنند خودشون داشتند مخفيانه روي اين پرونده كار ميكردند . شكريه و دختراش به خاطر داشتن كارت سبز معاودي به عراق تبعيد شدند .مردها اخراج و تعليق و انتقال و بلاتكليفي كه هيچي حتي از پست هاشون به ميز ديگه و اتاق ديگه اي هم انتقال داده نشدند. و حتي اون رئيس شعبه ي بانك به شعبه ي ديگه هم منتقل نشد. حتي اون استاد دانشگاه هنوز هم مباني فرهنگ اجتماعي ايران رو درس ميده .و اون مدير عامل هنوز هم ارباب رجوع ها رو واسه يه امضا ميبره و مياره و رئيس شوراي شهر حق مسلم خودش ميدونه كه اعلام كنه واسه اطلاع از چند و چون موضوع اونجا بوده . حتي هيچ خبرگزاري كوچكترين خبر اين موضوع رو هيچ جا درج نداد. اين در حاليه كه سال گذشته به خونه ي يه متخصص زنان كه با همكارش به قصد ازدواج ارتباط داشته به طرز اهانت باري ريختند و هر دو رو در حالي كه داشتند تلويزيون نگاه ميكردند بازداشت كردند و فورا" شلاق زدند و يكي از همين متنفذين آبرودار حكم ترك شهر رو تا ده روز بعد براي زن صادر كرد . اونقدر كه زن و مرد سعي كردند هيچوقت همديگه رو نبينند چه برسه به ازدواج.

2004-06-17T17:57:00.000+04:30

نگذاشتم که آدمیان خدای من باشند اگر چه آنان را از خدایشان بیشتر دوست دارم.

2004-06-15T21:00:00.000+04:30

سال شصت و هشته .دختر با بغض و آشوب روبروی کارمند آموزشه: ببینید این کارنامه ی منه. توی منطقه دو 9 شدم. این روزنامه ی قبولیمه . این اسمم . این شماره شناسنامه ام. این فتوکپی برگه ی انتخاب رشته امه . 24 تا رشته انتخاب کردم خودم خواستم که پیش خانواده ام باشم.کارمند مسئول آموزش رو میاره . اون هم هیچ اطلاعی نداره کار به رئیس دانشگاه میکشه و آموزش عالی و سنجش . میان تهران. پسرعمه اش که رزیدنت قلبه بیمارستانو ول کرده و دنبال کارشه. با نفوذ عموی یکی از دوست هاش توی آموزش عالی
ته و توی قضیه رو درمیارند. جاشو به یه سهمیه ای دادند . صداشو درنیارید کاریش هم نمیشه کرد .... و خب همه میدونن که الان اولویت با همچین کساییه. بعدها دختر با افسردگی شدید مامایی خوند.

سال هفتادو هشته . یه خانم دکتر سهمیه ای- امروز آن کاله. اون همسن دختره. ماماها هر کاری که لازم بوده برای زن انجام دادند. اما بچه بزرگه و زن باید سزارین بشه.والا بچه میمیره.دختر به کمک بهیار : به مطب دکتر زنگ بزن بیاد. خانم دکتر اومد معاینه کرد : منو از مطب کشوندین اینجا که چی؟ میتونه طبیعی زایمان کنه. دختر: دکتر زن هیکل داره . قدش بلنده که شکمش کوچیک نشون میده والا بچه بزرگه.
حرف دکتر یکی بود: من باید تشخیص بدم که میدم. و رو به زن: زور بزن . 20 دقیقه بعد
سر بچه اومده بود . دهانه ی رحم مثه طناب دار دور گردن بچه بود و صورتش کبود شده بود.
چهار دقیقه بعد صورت بچه به زردی زد و مرد. حالا دکتر بلد نیست کتف بچه رو بشکنه تا بدنش کوچیکتر بشه و درش بیاره. آخر زن رو در حالیکه صورت کبود شده ی بچه از رحمش بیرونه میبرند اتاق عمل و بعد از بیهوشی دکتر با تیغ بیستوری گردن بچه رو میبره. کادر اتاق عمل استفراغ میکنند و دکتر با گریه تو سر و صورت خودش میزده و میبریده. سر بریده ی بچه رو که کنار میذاره شکم زن رو باز میکنه و تنه ی بچه رو درمیاره.به شوهر زن گفتند : اگه بچه نمیمرد زنش میمرد و مرد شاکر برای خانم دکتر سکه برده بود.

سال هفتادو نه .آقای دکتر که همسن دختره- مطب قبلیشو عوض کرده اما هنوز هم صورتش جای ورم مشت پدر بچه رو داره. دکتر یه مدت قبل پسر بچه ی 4 ساله رو ختنه کرده. بچه بعد از کلی نذر و نیاز و چند سال انتظار و انگلیس رفتنها دنیا اومده بود و مرد اونو ختنه میکنه . از حد معمول بالاتر .بچه سیانوز میشه و قطع کامل آلت تناسلی لازم میشه و بچه یه مخنث کامل.دکتر با دادن 15 میلیون دیه قضیه رو تموم شده میدونه. اما برای بچه و خانواده اش که تا ماهها قبل از بزرگ کردن مجرای ادرار برای هر تخلیه ی ادرار باید براش سوند میذاشتند و با هر سوندی اونقدر بچه ضجه میزده که همسایه ها با گریه از خونه بیرون میرفتند – تازه شروع یه آینده ی پر از عقده و محرومیت بود. و آقای دکتر امسال کاندید مجلس شد.

سال هشتادو یکه . تازه عروس یکی از شهرهای اطراف- سر شب به شوهرش میگه سرم درد میکنه. میارنش بیمارستان . خانم دکتر معاینه میکنه و میگه: داری واسه شوهرت ناز میکنی . پاشو برو چیزیت نیست. دو ساعت بعد باز شوهر زن میاد و زن هم همراهش . باز دکتر تشخیص میده که بیماری زن ادا و اصول واسه شادوماده. ساعت یک صبح مرد با غیظ زن رو میاره بیمارستان . دکتر میگه : باشه نامه میدم ببرینش تهران واسه سی تی اسکن. در نامه قید میکنه : بیمار تمارض میکند . و زن رو با آمبولانس میارن بیمارستان تهران . 40 دقیقه بعد زن توی آمبولانس تموم میکنه . پزشک قانونی تشخیص خونریزی داخلی قلب رو میده.

بعد از انقلاب فرهنگی هرسال از سهمیه های مختلف توی همه ی دانشگاهها بود. پذیرش سهمیه ها اونقدر جاذبه داشت که گاهی افرادی که از گزینش رد میشدند با 6 ماه جبهه رفتن میتونستند ازش استفاده کنند. برنامه ریزان آموزشی مثه پدر و مادرای بی کفایت که پواندای بی مورد و به دردنخور به بچه ها میدن از دم همه رو مقید کردن که برند دانشگاه. گاهی اونقدر کشش درسا رو نداشتند که از پزشکی به بهداشت محیط میرسیدند و از معماری به فوق دیپلم برق.استادای دانشگاهها به شدت ناراضی بودند و متفق القول بودند که از هر صد نفر شاید ده نفرشون بعدها میتونند کارایی داشته باشند.و دانشجوهایی داریم که مساحت دایره رو هم بلد نیستند.شاید اگر همین مردم با توانایی خودشون جلو میرفتند و به جای مدرک دهن پر کن یه معلم -کاسب یا کارمند و کشاورز مسلط به حرفه اشون میشدند – شاید نه در جایگاهی دیگه تحقیر میشدند و نه توقع کاذب از شغلی که هیچ سنخیتی با روحیه و توانمندی اونا نداره بوجود می اومد و شاید ما هیچوقت به دانشگاه های آزاد نیاز پیدا نمیکردیم .
دختر فکر میکنه که ممکنه کدوم یکی از اینا جای اون درس خوندند؟یا مرد مهربونش که الکترونیک خونده و در عرض ده دقیقه سه میلیون و نیم به کارخونه ضرر زد و حالا نمایشگاه کابینت داره جای کی درس خونده؟

2004-05-02T14:48:00.000+04:30

تارای 7 ساله فرزنداول یک خانواده 4 نفره بود که بعد از اقامتی طولانی در آمریکا به صورت دائم به ایران مهاجرت کردند. 6 ماه بعد خانواده ی تارا شاهد ترسهای مرضی از جمله ترس از تاریکی و تنهایی شدند. علاوه بر این ترسها دختر از دیدن حشرات ریز هم ناراحت میشد.نوعی فوبیا که اصلا" در اون دیده نشده بود.پدر و مادر با تعجب شاهد وابستگی هر چه بیشتر تارا به خودشون شده بودند. دختر حتما باید کنار والدین میخوابید . حتی برای دستشویی رفتن هم ناراحت بود و اصرار داشت در دستشویی حتما باز باشه. کابوسهای شبانه ی دختر امان همه رو بریده بود. اونا علت رو تا حدودی مربوط به مهاجرت 9 ماه پیش خانواده به ایران میدونستند. اونا میگفتند : در این 6 ماه تارا رو پیش هیچ غریبه ای نبرده بودند و هیچ بیگانه ای به تارا دسترسی نداشته که بخواد اونو بترسونه .
گفته های اونا محدود و مبهم بود.
پدر : در این چند ماه اخیر به علت درگیریهای شغلی بین دو کشور در سفر بودم . همسرم و دو فرزندم در خانه ی پدرش سکونت داشتند. نمیدونم چرا؟
مادر: جای هر دو فرزندم امن بود . اونا خونه ی پدر و مادرم بودند. از اونجاییکه من به خاطر خرید آپارتمان و وسیله ی منزل هر روز مدت طولانی در خارج از منزل بودند تارا و برادرش پیش خانواده ام مونده بودند . نمیدونم چرا ؟
در اولین معاینه ی روانپزشکی تارا فقط علائم مربوط به اضطراب دیده شد. در سوابق مربوط به دوران شیرخوارگی – نوپایی و پیش دبستانی هیچ نکته ی بغرنجی وجود نداشت .در آزمون CAT
که از تفسیر نقاشی و تحلیل بازیهای دختر برای ارزیابی استفاده شد تارا با شخصیتهای تخیلی
داستانهایی که با تصاویر اونا همانند سازی میکرد ترس- اضطراب- ناامنی و بی پناهی تارا کاملا" مشخص شد. در تمام داستانهای دختر همیشه شخصیت اصلی به وسیله ی یکی از بستگان مورد آزار و اذیت قرار میگرفت . بعد از چندین جلسه که شامل برقراری ارتباط و جلب اعتماد تارا بود اعضای گروه درمانی از طریق تفسیر نقاشی (کشیدن تصویر مربوط به واقعه) و بازی کودک با اعضای خانواده که شامل پدر – مادر – خواهر- برادر – مادربزرگ و پدربزرگ یک شخصیت خیالی بود مشخص شد که پدربزرگ مادری تارا از 6 ماه پیش دختر رو مورد آزار جنسی قرار داده. در این مدت دختر شدیدا" دچار استرس – احساس گناه و تقصیر شده طوریکه در یکی از نقاشی هاش از جمله نقاشی شماره ی 2 شدیدا" تاکید کرده بود که : چون من در اتاقو قفل نکرده بودم پدربزرگم وارد اتاق شد و این ماجرا تقصیر من بوده . پدربزرگ شدیدا" اونو ترسونده بوده که از این بابت هیچ حرفی به هیچ کس مخصوصا" مادر و پدرش نزنه . یعنی مهمترین عاملی که در سوء استفاده های جنسی کودکان حاکمه . دختر این اتفاقو برای عمه و مادربزرگ پدری اش تعرف میکنه اما حرفشو باور نمیکنند . خودش تعریف میکنه: من توی اتاق روی تخت خوابیده بودم ولی چشمام بسته نبود . یادم رفت در اتاقو قفل کنم . کلید اتاق کنار میزم بود . بابا جون آروم و بیصدا توی اتاق اومد. من عمه امو خیلی دوست دارم. یه روزی عمه ام توی خونه اشون داشت برای اتاقم یه پرده ی صورتی خوشگل میدوخت من یواشکی بهش گفتم . اون فقط نگام کرد. یه بار هم به مامان جون ( مادربزرگ پدری) گفتم . اونم هیچی نگفت .
یه بار هم توی حیاط خونه امون مامان داشت به گلا آب میداد . بابا داشت با داداشم توی حیاط بازی میکرد من رازمو به مامانم گفتم. مامانم خیلی ناراحت شد . فقط اون حرفمو باور کرد. اون از همه بیشتر ناراحت بود.

مدتها تخلیه ی عواطف مربوط به این آزارهای جنسی متعدد و رفع احساس گناه و تقصیر از تارا بصورت جلسه های انفرادی طول کشید. مادر دختر با پدرش در مورد این مسئله صحبت کرد و پدر شروع به حاشا میکنه. حتی کار به فحاشی هم میکشه . زن دچار افسردگی خیلی شدید میشه . طوریکه دارو درمانی رو با تارا آغاز میکنه . مادر و دختر هر دو برای رفع افسردگی مجبور به استفاده از دارو میشند. و دارو درمانی تارا تا 3 ماه بعد ادامه پیدا میکنه.
از آن پس ارتباط تارا با پدربزرگ بسیار محدود و با کنترل دقیق والدین صورت میگرفت. وقتی مسئله فاش شد و تارا فهمید که مورد حمایت قرار گرفته و با اطمینان به این مسئله که اون تقصیری نداشته و گناهکار نیست اضطرابش به سرعت کاهش پیدا میکنه.

طبق آمار سازمان بهداشت جهانی در سال 1999 چهل میلیون کودک چند روزه تا 4 ساله در سراسر جهان مورد کودک آزاری قرار گرفتند. رفتاری که در اون کودک مورد انواع آزارهای جسمی – جنسی – بیتوجهی و سوءاستفاده های عاطفی قرار میگیرند. این در حالیه که موارد واقعی بیشتر از آمارهای رسمی هستند. 12 تا 17 درصد کسانی که مورد آزار جنسی قرار میگیرند دختر هستند و فقط 5 تا 8 درصد پسر هستند.در حالیکه اغلب مردان مرتکب این عمل میشند. هدف از انجام این خشونت از رابطه ی جنسی کامل گرفته تا دستمالی کردن – استفاده از اشیاء برای دخول – عورت نمایی – پورنوگرافی و بکاربردن الفاظ تحریک کننده -در اکثر موارد لذت بردن از انواع واکنشهای کودک در مقابل این رفتار های نابهنجار فرد متجاوز هست.
بیشترین و شایعترین آزارهای جنسی درون خانواده ها صورت میگیره و البته کمترین آمارها هم از درون خانواده ها بیرون میاد.چرا که همیشه فرد خاطی تلاش میکنه که این اتفاق پوشیده بمونه . گذشته از وضعیت روانی خانواده ها این مسئله در جوامعی که خشونت در اون رواج داره . جامعه ای که در اون قانون مشخصی برای حمایت از کودک نداره – جامعه ای که خشونت های سازمان یافته ای رو مثل جنگ – و آسیبهای اجتماعی به چشم دیده و از همه مهمتر خشونت رو در خودش مقبول میبینه و همین خشونت رو در رسانه های گروهی و نابرابریهای اجتماعی نشون میده همه زمینه ساز آزارهای جنسی انسانهای ناتوانی میشه که همه ی اسلحه اشون در گریه کردن و شب ادراری و کابوس و نقاشی هاشونه.
آزار جنسی بین انواع کودک آزاریها بیشترین عواقب بلند مدتو روی کودک باقی میذاره. در حقیقت آثار ناشی از این مورد هیچوقت ترمیم نمیشه و ما چه بخوایم چه نخوایم کودکانی رو داریم که 20 سال بعد از این جنایت افرادی به افسرده – پرخاشگر – خشن- بی اعتماد به نفس- با انگیزه های آزار جنسی نسبت به سایر بچه های دیده میشن. کسایی که بعد از ازدواج با همسرانشون به شدت مشکل دارند در تربیت فرزندانشون به سختی عمل میکنند و از همه مهمتر همیشه در ارتباطهاشون نقش یه قربانی رو بازی میکنند.

2004-02-15T14:55:00.000+03:30

من از هشت سالگي روسپي بوده ام. مادرم هم روسپي بود. او معتاد بود و هر چه كه پول در مي آورد براي موادش خرج ميكرد. ما هيچ چيزي براي خوردن نداشتيم. خواهر كوچكم 3 ساله بود و من خيلي او را دوست داشتم. مادرم ميخواست او را بفروشد . گريه كردم و با التماس از او خواستم كه خواهرم را نگهداريم. مادرم توي سرم زد و گفت : چطور ميخواهي او را نگهداريم ؟ چقدر گرسنگي بكشد؟ لااقل جايي ميرود كه شكم گرسنه نخوابد. از آن موقع تصميم گرفتم هر كاري كنم تا مادرم ، خواهرم را نفروشد. من از هشت سالگي روسپي بوده ام.حالا 12 ساله شده بودم. شبي 3 مرد مرا كرايه كردند .از مادرم . اما مرا بردند و بعد از اينكه كارشان تمام شد كتكم زدند . طوري كه لباسهايم پاره شدند. خانه ي خاله ام در قلعه حسن خان بود . خاله ام در ساختمان وزرا كار ميكند. پيش او رفتم تا از آن مردها شكايت كند. خاله ام دو پسر دارد و از ترس اينكه نتواند آن مردان را پيدا كند و پسرانش متهم شوند دستم را گرفت و با همان لباس پاره به وزرا برد و تحويل مامورها داد. حالا دو سال است كه اينجا هستم.
خاطرات ساده ، تلخ و گنگ يك روسپي 15 ساله در دفتر خاطراتش كه از كودكي نداشته اش نوشته . او اكنون تحت عنوان يك بيمار رواني در يكي از مراكز بهزيستي تحت مراقبت است .

2004-02-15T14:04:00.000+03:30

......و ايران خالي از آن آريا شد

2004-02-05T18:13:00.000+03:30

زمستونه .دادگستري شلوغه مثل هميشه . بوي تن و بدن با عربده و ضجه و ناله و صداي گريه هميشه مخلوطه .قاضي نشسته بيسواده مثل همه ي قاضيها. خيلي وقته از اخراج آخرين قاضي کارکشته
گذشته . مثه کسي که رياضي بلد نيست پرونده ها رو هي از يه طرف ميز بر ميداره ميذاره اونطرف ميز.

زن مياد داخل . با مانتوي رنگ و رو رفته و روسري گلدار آبي مياد تو. يه چشمش انحراف داره بعضي وقتا که نگاه ميکنه معلوم ميشه . بعد مرد داخل ميشه . نمونه ي کامل تابلو .
با خودش دود غليظ سيگار رو هم مياره. از خماري نميتونه وايسه . روي اولين صندلي ميشينه . زن با درد نگاش ميکنه ولي دلش براش نميسوزه .روشو بر ميگردونه طرف قاضي .
قاضي پرونده ميخونه به طرف مرد : خواهان شکايتي تنظيم کردند مبني بر عدم انجام وظايف همسرداري نظير عدم پرداخت نفقه و داشتن اعتياد ......

مرد با صداي زنگدار و تودماغي : حاج آقا اين زن بدون اينکه به من بگه خونه و زندگي رو ول کرده و رفته . حاج آقا اين با يکي از دوستام رفيقه. حاج آقا پاي لخت مياد جلوي مرد مهمون . هر چي هم بهش ميگم هيچ . حاج آقا : شما مدرکي هم براي ارائه داريد؟ .....

زن با گريه : حاج آقا کلفتي کردم حرف نزدم . حاج آقا سبزي پاک کردم حرف نزدم . پدرم اومد ه خونه امون رفته کيفشو از توي شلوارش برداشته . پدرم به روم نياورد اما گفت تا وقتي زن اين مرتيکه اي نيا خونه ام. چکار بايد ميکردم؟ قلاب بافي کردم نون پختم . پول دواش با منه . به خدا از پس پول سيگارش و چايي پررنگ مرد مهمونش بر نميام. بچه ام ۳ سالشه اگه يه روز بوي ترياک بهش نخوره يه دم تا عصر خميازه ميکشه .حاج آقا ۴ مواده است . ترياک ميخوره . هروئين تزريق ميکنه. حشيش ميکشه . قرص و شربت هم ميخوره تا نشئه بشه . مهموناش هم همه ميان ۵۰۰ تومن - ۱۰۰۰ تومن ميذارن کف دستش ميشينن ۳ ساعت ترياک ميکشن. چند بار بخوابونمش حاج آقا ؟ چند بار بردم دادمش تحويل دو ماه بعد دراومده.
زن بلند شد آستين پيرهن مرد رو بالا زد. دو خط عميق با گوشت اضافه به رنگ صورتي
معلوم شد . گفت: حاج آقا هر بار که ميره زندان خود زني ميکنه ميبرنش بيمارستان و از اونور فرار ميکنه. ديوونه ام کرده ....
قاضي: من به شما(مرد) يه مهلت ۳ ماهه ميدم که اعتياد را ترک کنيد و دنبال يه کار شرافتمندانه باشيد. زن و مرد امضا کردند.

بيرون از دادگاه .
زن: خانوم با يتيمي بزرگ شدم . بابام متعصب بود تا پنجم بيشتر نذاشت بخونم . هنوز هم عاشق کتاب و مدرسه ام. انداخته ام يه جايي که بني بشر هم نميتونه يه ساعت دووم بياره. از بي غيرتي اش ذله شدم . اومده بهم ميگه : غلام هست . مسعود هست . رضا هست ... کي هست ..کي هست . با يکي از اينا باش . الان ده ماهه مسعود داره خرجمونو ميده. از بين همه گفتم با اين باشم بهتره . معدن سنگ داره .لااقل زن نداره که اگه بفهمن بيان آبروريزي .قبل از هر چيز مسعود ازش يه سفته و يه تعهد گرفت که خودش راضيه به اين کار .اما ديدين امروز چکار کرد توي دادگاه؟
بخدا خانم گاهي وقتا فکر ميکنم اگه مسعود نباشه ميميريم از گشنگي .اون هم هر چي بهم ميده بايد خرج خونه کنم . برام کفش خريد اومدم خونه کفشامو فروخته بود. هر ماه خرج دوايشو ميده. گوشت ميخره . مرغ ميخره .بچه رو دکتر ميبره . خلاصه همه کار ميکنه . مسعود گفت : طلاق بگير ميگيرمت . بعد از چند ماه هم که دادگاه ديد صلاحيت نگهداري بچه رو نداره بچه رو هم مياريم . حالا اومدم طلاق بگيرم.

پرسيدم : مسعود ميخواد عقدت کنه يا صيغه ؟ کدومشون؟
زن: ميخواد صيغه ام کنه. تا بعد که آبا از آسياب افتاد يواش يواش به خانواده اش ميگه که قبولم کنند.
مرد نزديک شد: الهام دو تومن بده. زن چهار تا ۵۰۰ تومني بهش داد. رو به من: ميبينين؟ رفت بخره.ترک کردنش کجا بود . سالم هم بشه ديگه نميخوام باش زندگش کنم.
پرسيدم: مسعود با شما زندگي ميکنه ؟
زن: تقريبا آره . چون اون سنش بالاست و خيلي وقته با خانواده اش زندگي ميکنه . بعد هم با هم ميخوابيم.
با تهوع پرسيدم: يعني تو جلوي شوهرت ميري توي يه اتاق با مسعود ؟
---------: آره . اونو بچه هم تو هال ميخوابن.

يه بليزر دودي از دور اومد . زن با خوشحالي : مسعوده .
مسعود با عينک آفتابي .
زن: بياين برسونيمتون . گفتم : ممنون . فقط يه لحظه بهش بگو بياد . مرد با اعتماد به نفس از اونور خيابون ميومد. قد کوتاه . سبزه . شروع کرد: نه! پرونده رو ارجاع ميدم به
يه شعبه ي ديگه . الان اينبار چندمه سر ميدوننمون.قاضي آشنا پيدا کردم.

۲۳ روز بعد زن طلاق گرفت.
مسعود صيغه اش کرد . براش يه سوئيت اجاره کرد . توي يه محله ي به قول الهام مرتب.
مرد ازش خواسته بود چادر بپوشه . ۴ ماه گذشته . زن ميگه :مسعود براي آوردن بچه ام خيلي تلاش ميکنه.

امروز الهام رو ديدم . حامله با چادر کشدار . باز توي دادگستري بود .اينبار با بچه اش.
پرسيدم: اه؟ پس بالاخره حضانتشو قبول کردي ؟
زن با پريشوني: : آره . اما مسعود نه اين بچه امو قبول داره نه عقدم ميکنه . به بچه هم شناسنامه نميدن. چکار کنم؟

2004-01-30T23:04:00.000+03:30

شادي عزيزم

دستان توانمندت آنچنان سبز است که

لازم نيست آنانرا در باغچه بگذاري

ميدانم : تو با

انگشتان ظريف اما قويت - صداي گرم اما رسايت و قلم کوچک اما شيوايت

قادري ترازوي نا ميزان عدالت را برابر گرداني .

مهربانم جامه ي وکالت مبارک و برازنده ات باد

2004-01-30T15:55:00.000+03:30

از مجموع ۵۳۴۹ صفحه اي که در اين ترم پاس کردم . فقط يه جمله ي عاقلانه ديدم .

اگر حکومتها فاسد و تباه باشند مردم هم به فساد و تباهي روي مي آورند . چون مردم في نفسه بد نيستند .

کنفسيوس

2004-01-28T19:24:00.000+03:30

۱۱ تا دختر بچه ي اول تا سوم راهنمايي دارند آموزش ميبينند . هر روز بعد از مدرسه ۲ -۳ساعت برنامه ي فوق العاده دارند . دخترها به شدت با استعدادند . باهوشند و علاقمند به کارشون. گرچه دختران کم سنند اما ميدونند نبايد خانواده هاشون از اين موضوع بويي ببرند والا حتي نميذارند مدرسه بيان چه برسه به برنامه ي فوق العاده و خارج از مدرسه .دخترا به مادر پدراشون گفتند مدرسه براشون بعد از تعطيل شدن کلاس تقويتي زبان و رياضي گذاشته .

هر روز دختران ۱۱ تا ۱۴ ساله دور هم جمع ميشند و آموخته هاشونو براي هم تعريف ميکنند . بعد مربي ها اشکالاتشونو رفع ميکنند . مربي ها با اينکه مرد هستند ولي جاي پدر دختر بچه ها محسوب ميشند . مربي ها بدون اينکه نظر سويي به دختران داشته باشند براي اونا زحمت ميکشند . ۵ تا از دختران صداي خيلي خوبي دارند . يکي از مربي ها به يکيشون گفت صداي تو منو ياد صداي حميرا ميندازه . ميگن تاراي صوتي حميرا طوريه که در هر صد سال يک نفر ميتونه داشته باشه. اون دختر قشنگ ميخوند . خودش هم خوشگل بود . من دوستش داشتم . هميشه دستاش بوي پودر بچه ميداد .

۴ نفر ديگه خيلي قشنگ ساز ميزنند. بيشتر دف و تنبک باهامون کار ميکنند. اما يکيمون سنتور هم ميزنه . سنتور رو از قبل بلد بوده . ما توي اين چند ماه خيلي پيشرفت کرديم . بعضي وقتا بعد از کلاس هم زن يکي از استادامون مياد و بچه ها ساز ميزنند و ميخونند و اون با دو تا از بچه ها که خيلي قشنگ ميرقصند ميرقصه . ما تمام ساعتهاي مدرسه رو منتظريم تا زنگ بخوره و ما بياييم اينجا و بهمون خوش بگذره . بعضي وقتا هم وقتي تنريناتمون زياد ميشد و غيبت ميکرديم . بعضي وقتا مربيامون جاي پدر و مادر امون ميومدند و غيبتمونو موجه ميکردند. چون اصلا پدر و مادر خودمون به مدرسه ي ما نميان . سرشون خيلي شلوغه . مهمون داري و بچه داري و ....
اگه اين ماه که تموم ميشد ميرفتيم واسه کلاسهاي گريم و خود آرايي . الان هم بعضي وقتا زن همون مربيمون مياد و لباس پوشيدن و آرايش کردنمونو نگاه ميکنه و اشکالمونو بهمون ميگه. خانم مربيمون بهمون گفته : اگه لباساي هر کس به تنش فيت باشه هيچوقت چاق نميشه. اون به ما گفت : اينجا شهر کوچيکيه و پدر و مادراي ما چيزي از بهداشت و سلامت بدن خودشون نميدونند واسه همينه همه افسرده شدند .

ما خيلي توي کارامون پيشرفت کرديم . ما مربيامونو دوست داريم . اونا خيلي چيز به ما ياد دادند . به ما ياد دادند که وقت برخورد با پسرا هول نشيم دست بديم و لبخند بزنيم .
بعضي وقتا هم با زن مربيمون ميريم شنا . بيشتر زمستونا ميريم که خلوت تره . يا براي يکساعت و نيم استخر رو کرايه ميکنيم . چون يکبار دختر عموي يکي از بچه ها ديد و به مادر پدرش گفته بود و برادرش هم نذاشت با ما بياد. حالا هر وقت ميخوايم بريم استخر اون با ما نمياد چون هنوز هم ميترسه . ما اينجا زبانهاي عربي و انگليسي رو هم ياد ميگيريم. بيشتر از مدرسه ي خودمون بهمون ميرسند . ما اينجا بيشتر از مدرسه ي خودمون چيز ياد گرفتيم . ولي ....

از گفته هاي يکي از دختران دستگير شده در يکي از خانه تيمي ها قبل از صدور به دوبي.

2004-01-24T09:05:00.000+03:30

دوباره کودک شده ام. خاله فاطی برگشته. با همون پیرهن پاتختی اش و میزامپیلی مضحک و چین های ریز زیر چشمش . قیافه اش احمق و دوست داشتنی شده.هنوز هم بیشتر از خاله های حقیقی ام دوسش دارم. خنده اش همونه. مهربون و عاقل اندر سفیه. دوباره میخنده. به همه ی اون ننه قمرایی که بهش گفتن سنت بالا رفته چرا شوهر نمیکنی؟ و اون در جواب فقط لبخند میزد. حالا هم میخنده . به چی و به کی؟ کسی نمیفهمه. دوباره نگاه میکنم . باز عجوزه ها عنتر شدن یکی دیگه رو جشن گرفتن. کسی که میخواد خودش باشه اما با قانون یه ماده ای جماعت جور نیست: کسی را که مثل تو نیست ناقص است پس درستش کن. فاطی باید شوهر کنه . به کی معلوم نیست . هر کی میخواد باشه. مرد هم نباشه اشکال نداره فقط نر باشه .
توی دلمون داد میزنیم : آخه خاله فاطی میفهمه باید با کی ازدواج کنه
مغز فندقیا یکصدا میگن: اگه میفهمید تا حالا یکی رو پیدا میکرد. ولش کنیم دوباره میره دنبال کارای سیاسی. کم اذیتمون نکرده.
آخه خاله میخواد ازدواج کنه نه اینکه نخواد . ولی چرا نمبذارین خودش انتخاب کنه.
با مغزای متعفن یکصدا دهن باز میکنند . بوی عفونت از دهناشون بیرون میاد و میگن: دیگه با این سن ازش بعیده با عشق و عاشقی شوهر کنه .ما براش پیدا میکنیم. بعد خاله خانباجیا با عقل نداشته اشون دور هم جمع میشن و چرخه ی حماقتو تندتر میچرخونن .نتیجه این میشه که الان خاله جلوی من مثه عروسک پلاستیکی های توی بازار با رنگ های وحشتناک سرخ وسبز به جماعت چشمک میزنه.
حالا خیلی وقته فهمیدم قانون حماقت سقراطو از پا درآورد چه برسه به شونه های نحیف خاله فاطی.اون لبخند میزنه. مثه کسی که قراره یه عمارت دود زده رو برق بندازه سنگین و سخت کار کرده و حالا میخواد بشینه ولی بهش میگن تو فقط یه موزائیکو از همه ی اون چند هزار متر تمیز کردی.
دورترو نگاه میکنم. توی تاریکی دو تا چشم ته استکانی مثه چشم روباه داره برق میزنه.نگاه میکنم .از تاریکی صدای دورگه ای میاد. نزدیک میشه . نزدیک و نزدیک . منوچهرو میبینم .مشوق اصلی خاله خانباجیا واسه ازدواج اون و خاله فاطی. حالا عجوزه ها دو دسته شدند با دندونای طلا و شکم های بر اومده و دستای چروک و پر النگو - با شینیونهای مش شده ناخنای خوشرنگ و کت دامنای خوش دوخت . دور خاله رو گرفتند.یکصدا دیالوگ گلناز مادر نداره رو وحشیانه سر میدن.
عجوزه همون عجوزه است . فرقشون توی مد پرستیشونه و بوی تعفن در هر حالتی چندش آور.
خاله خسته تر از تعفن همیشگی دماغشو گرفته و با درد میگه : من هیچوقت نمیتونم توی رختخواب خواهرم بخوابم.
خدایان مرگ و عفونت باز صدا میدن: مرد بدون زن نمیتونه زندگی کنه . میخوای گلی بدون مادر بزرگ بشه؟ تو خاله اشی .کدوم غریبه رو بیاریم که واسش مادری کنه؟تو که خواستگار نداری !!
و منوچهر مثه یه عاشق سینه چاک دلبری میکنه.
خاله فاطی رو میبینم دندون روی جیگر گذاشته و از تعفن داره استفراغ میکنه.
حالا کلاس پنجمم. زنگ میزنن . صدای خاله رو میشنوم . میدوم . درو باز میکنم. حالا توی بغلشم. منو میبوسه . عطر و گرمای تنش زندگی بخشه. مامانو میخواد . سرمو برمیدارم. از پشت شونه هاش دو تا چشم زرد می بینم. مرد قد بلند و چهار شونه است . موهاش ریخته و نگاهش سرده و ریز بین. کارت دعوتشو داد.
خاله عروسی کرد و عنکبوتا یه نفس راحت کشیدند.
خاله عروسی کرد. با نرینه ای که فقط ازش نخوان توی رختخواب خواهرش بخوابه. مرد حسابدار بود. توی یه شرکت حسابدار بود. توی خونه هم حسابدار بود.مرد همه جا حسابدار بود. حساب خاله رو هم خوب رسید.یکماه بعد از عروسی دلبر چشم ته استکانی عرق زیادی به خورد حسابدار میده . مرد فحاشی میکنه : دختر ترشیده اتونو از روی دستتون برداشتم دیگه چی میخواین ؟ خدایان گنداب و فتنه توی سوراخهای هم قایم شده بودن . حالا خاله دیگه لبخند هم نمیزد. فقط نگاه میکرد و حسابدار زنشو با طنین خنده ی وقیحانه ی منوچهر از اون شهر برد.
آیسا دنیا اومد. دختر ظریف و مهتابی بود مثه خودش.خبرا از دور میرسید . مصی رفته بود خونه اش . دوست صمیمی خاله. مرد جلوی مهمونا شروع میکنه به فحاشی . ساعت 11 شب از خونه بیرون میان. کسی خونه اشو ندید خونه ی کسی هم نیومد. واسه ته دیگ سوخته ی پلو هر بار تو سری خورد .فحش – تحقیر و احتمالا" کتک – که هیچوقت به کسی نگفت.

حالا خاله رو میبینم. دختر 4 ساله اش باهاشه . نسرین - خواهرش با بدبختی منتقل میشه که پیشش باشه. آزمایش سی تی اسکن عکس ..... .بهش چیزی نمیگن. توی راه برگشت از کار به خونه یه دیکشنری پزشکی میخره. حالا خاله رو میبینم . نصفه شبه. چراغ مطالعه رو روشن کرده و کلمه به کلمه آزمایشو ترجمه میکنه . اون می فهمه ولی به کسی نمیگه . همونجوری که اونا بش چیزی نگفتن. از دور خاله رو میبینم. دفتر خریده . هر روزش رو واسه آیسا مینویسه . عاشقانه مینویسه : یعنی میشه 15 سالگی اتو ببینم؟
حالا شیمی درمانی شده . سرطان سینه . دو تا سینه هاشو هم قطع کردن. همون لبخندو داره . قوانین هنوز به شدت گذشته پابرجاست. هیچکس حق نداره اونو ببینه هیچکس حق نداره زنگ بزنه . هر تابستون دو هفته اجازه داره به خانواده اش سر بزنه.

دختر 6 سالشه.
آزمایشات لوکمی رو هم نشون میده. خاله ترجمه می کنه: سرطان خون..صدای دکتر بلنده و واضح : یکی از عوامل ایجاد سرطان ناراحتی و خودخوریه . بیشتر بیماران گذشته یا حال دردناکی دارند و چون ناراحتی و استرسشونو بروز نمیدن بدن راهو برای ایجاد تومور باز میکنه. مراقبش باشید .
بغض نسرین صدای دکترو قطع میکنه : دکتر این آقا رو میبینید ؟ خودش سمبل سرطانه.
دکتر مکث میکنه و حرف آخرو میزنه : یکسال زنده است. ماکزیموم یکسال.
دختر رو میبینم. با روپوش سرمه ای و مقنعه ی سفید . کلاس اول دبستانه . خاله مینویسه : آیسای عزیزم بدون من قدم به دنیایی گذاشتی که مطمئنم اگه سیلی ات میزنه اما تو رو لوس نمیکنه. مواظب خودت باش. داری بدون من به جایی میری که قراره وایسی و حرفت رو بزنی. من دم دستت نیستم. از اونچه که بهش ایمان داری دفاع کن. کاری که من نتونستم تا آخر پاش وایسم.
حالا دختر رو میبینم. جیغ میزنه و مادرشو میخواد. گریه میکنه و همه ضجه میزنن. عجوزه ها مراسمو به خوبی برگزار میکنن. از صیحه و ویله سر قبر تا روبان سیاه دور سینی حلوا. همه ی برنامه ریزیها رو حفظند. صدای وقیح منوچهرو میشنوم: الحمدالله با من وصلت نکردن و صدای حسابدار که : زن وقتی بمیره بچه و شوهرش قاعدتا" ارتباطی با خانواده ی زن نباید داشته باشند.آیسا پیش مادرم میمونه .و التماس خاله که: مطمئنم بچه رو به شما نمیده فقط دورا دور جویای حالش باشید.
حالا صدای خواهراشو میشنوم . به حسابدار التماس میکنند. لبا و شونه هاشون داره میلرزه : نه وسایلش نه طلاهاش نه خونه زندگی اش ... هیچی . فقط ترو خدا اون دفترو به ما بدید هر چی خواستین میدیم فقط دفترو به ما بدین.
و صدای مرد تمام دورمو پر کرده : از اول هم دفتری وجود نداشت.

2004-01-23T09:30:00.000+03:30

به جز دقايقی که ناراحتم هميشه فکر ميکنم آدم خوشبختی هستم . من بچه ی ناخواسته اي بودم. اينو قبلا نوشته بودم . الان آرشيوم نيست که بهش لينک بدم . ولي پدر و مادرم تمام سعی خودشونو ميکنند که من نباشم.

امروز ميخوام از خيلی ها تشکر کنم. از اونايی که هميشه دوسشون دارم ولی نديدمشون. گاهی وقتا فکر ميکنم يه مشکل هر چقدر هم جزيی باشه چقدر دوستای خوب رو براي فرد مياره . بسته شدن بلاگ اسکای منو وادار کرد که عزيزانی رو بهتر از قبل بشناسم .

اول از همه مهشيد کمکم کرد و کامنت گذشت . بعد سولانژ که از انتشين برام فضا گرفت . ولی باز هم من بلد نبودم قالب رو عوض کنم .مهشيد به هاله هم سپرده بود که صفحه رو درست کنه که من نميدونستم. تا اينکه وقتی ديشب صفحه رو کاملا خراب کردم تقی به دادم رسيد .
و چقدر هديه ی تولدش برام جالب بود. صبح با ناميدی از خواب بيدار شدم و منتظر همون صفحه ی گوجه اي بودم . اما چی ديدم. خواهرم كه از همه ي دنيا بيشتر دوسش دارم و نديدنش برام سخت ترين مجازاته ديروز بدون اطلاع من برام تولد گرفت و دوستامو دعوت کرده بود اما زحمت اين دوستان بهترين هديه اي بود که توی اين همه روزای تولدم داشتم و مهشيد و هاله ي عزيزم كه هنوز هم دارند زحمت ميكشند. مخصوصا كه به هاله قول دادم زود به زود بنويسم. من خوشحالم كه هستم و لذت ميبرم از داشتن احساس دوست خوب داشتن.

سوم بهمن دوباره اي اومد و من 27 ساله شدم.توي اين سالها,

یاد گرفتم کارمو جدی و خودمو شوخی بگیرم.
یاد گرفتم که نصیحت کردن و نصیحت شنیدن احمقانه ترین کار دنیاست.
یاد گرفتم که یه بیمار سرطان نمیگیره بلکه یه خانواده سرطان میگیره.
یاد گرفتم موفقیت یعنی اینکه دختر بچه ی 6 ساله با خوشحالی فریاد بزنه: خاله! بالاخره یاد گرفتم بنویسم خر !
یاد گرفتم که به هر چی که درست میکنم کمی عشق اضافه کنم.
یاد گرفتم اندوه قاعده بردار نیست.
یاد گرفتم انسان به هر چه که اعتقاد داشته باشه همونو میبینه و زندگی میکنه.
یاد گرفتم که هیچ کس در بستر مرگ نمیگه ای کاش بیشتر عمرمو در اداره بودم.
یاد گرفتم گاهی وقتا که مادرم عوضی احساساتی میشه مثه سرعت گیر جاده عمل کنم.
یاد گرفتم موقع راه رفتن هر مایعی رو میتونم ببینم – تحمل کنم و توش پا بذارم غیر از خلط سینه.
یاد گرفتم همیشه بهترین روز همون امروزه و ابلهانه ترین احساس حسرت موفقیت بقیه رو خوردن.
یاد گرفتم اگه جلوی عصبانیتمو نگیرم ممکنه یه دوست خوب رو از دست بدم.
یاد گرفتم که روح قانون مهمتر از متن اونه.
یاد گرفتم غذای اداری مجازاتیه که ما به خاطر گناهانی که در زندگی قبلی امون مرتکب میشیم تحمل میکنیم.
یاد گرفتم که به هر چی که نیاز داشته باشم توی کیف مدرسه ی برادرم پیدا میکنم.
یاد گرفتم منشی ها غیر قابل تحمل ترین پرسنل دنیا هستند.
یاد گرفتم که موقع کار با یه معلول رفتاری متفاوت با بقیه نداشته باشم بلکه از اون بیشتر از بقیه انتظار داشته باشم.
یاد گرفتم که اگه یه بچه اونقدر بزرگ شد که دوست داشته باشه اونقدر هم بزرگ شده که بتونه غصه بخوره .
یاد گرفتم که واقعیت چیزیه که هست نه چیزی که من دوست دارم باشه.
یاد گرفتم برای مصاحبه و جلب اعتماد زنای خیابونی و مردای بانفوذ آرایشمو پر رنگ کنم.
یاد گرفتم بین یک ماجرای جزئی و یک فاجعه تفاوت قائل بشم.
یاد گرفتم وقتی رفتار و اعمال آدما ناخوشایند تر باشه به عشق بیشتری نیاز دارند.
یاد گرفتم اگه از یه گدا بپرسم این بچه ها رو شبی چند کرایه میکنی ؟ فورا"بهم حمله ور میشه.
یاد گرفتم خبر نگاری– خشن ترین – جالب ترین و بی پولترین شغل دنیاست که میتونی حس فضولیتو علاوه بر ارضا کردن چاپ هم کنی.
یاد گرفتم انتقاد گونه ی تغییر شکل یافته ی تشویق و تاییده.
یاد گرفتم بعضی وقتها لازمه برای کمک به دیگران نه هم بگم.
یاد گرفتم که اگه نمیتونم راه علاج رو پیدا کنم اما میتونم اهمیت بدم .
یاد گرفتم دوست خوب همون احساسي رو به فرد ميده كه بالها به پرواز

2004-01-23T03:17:00.000+03:30

چاي تلخ عزيز با سلام. من تا همين جا تونسته ام يه سري كارهائي با اين وبلاگ تو انجام بدم. اميدوارم كه بتوني باهاش كار كني. ميتوني با اديت اين نوشته، نوشته اي ديگه اگه خواستي بذاري. اسم تو در اي ميل، در زير همه نوشته ها و برخي رنگ ها كه خواسته بودي، گذاشته ام. حالا بقيه امورات رو ميتوني خودت البته با همكاري دوستان ديگه اي كه سرشان ميشه با اين صفحه ها ور برن، تغييرات مورد نياز رو بدي. من يه نسخه هم از تمپلت قبلي تو گرفته ام كه بصورت اي ميل برات مي فرستم كه ميتوني عيناً همونو بجاي كل اين تمپلت قرار بدي. البته مشروط به اينكه آرشيو رو هم عوض كني. خلاصه شرمنده از اينكه همه خواسته هايت رو انجام نداده ام. روز تولد خوبي داشته باشي. قربانت: تقي

2004-01-23T00:19:00.000+03:30

فروردين 1382

چاي هر چقدر تلخ هم باشه همه مينوشند.

31 ارديبهشت 1382

امروز با دو تا دختر و دو تا زن فراری قرار مصاحبه داشتم . هر 4 نفر دوران محکومیتشون تموم شده بود و به مرکز نگهداری اومده بودند.
اولی 21 ساله .با چشمای سبز و بینی پهن و کوتاه . وقتی می خندید دندونای درشتش خودنمایی میکرد. شدیدا" آسیب دیده اجتماعیه و سابقه درمان سوزاک داره..انحراف جنسی و اخلاقی اش بالاست. دو تا بچه نامشروع داره. با وقاحت تمام شرح فتوحات میده: دایی ام از14 سالگی باهام بود . بچه اولم از اونه. اون موقع 17 سالم بود. وقتی دنیا اومد توی توالت رستوران وسط جاده گذاشتیمش و رفتیم. بعدا" فهمیدیم پیداش کردند و الان توی بهزیستیه.
فکر کنم قیافه ام خیلی شگفت زده شده بود . چون بعدش گفت: فکر نکنی به زور بوده ها!! نه! خودم خیلی هم خوشم می اومد . ولی نا مرد رفت زن گرفت. زنش از ارتباط ما بو برده بود . داییمو مجبور کرد که برند یه شهرستان دیگه. یه روز بدون اینکه به کسی بگم سوار اتوبوس شدم و رفتم تهران. توی سرخه حصار یه راننده بدون پول بهم پرید. یه سالی زن خیابونی بودم . تابستونا زیر ماشینا می خوابیدم و زمستونا ساعت کاریمو!!! از 7 شب به بعد تنظیم می کردم که شب توی خونه ها بمونم و جای گرمی باشم.
با لذت میگه: بعضی وقتها پسرای خوشگلی هم پیدا میکردم یا خودم از کسی خوشم میومد که حسابشون با بقیه جدا بود. باهاشون خوب تا میکردم.با لحن چندش آوری می خنده و میگه: مخصوصا" اونایی که سینه هاشون پر مو بود.
یه روز گرفتنم. برام زندانی بریدند . بچه دومم هم از نگهبان زندانه. پرسیدم آرزوت چیه: گفت : داییم زنشو طلاق بده و دوباره با هم باشیم.
تا حالا موجودی به این مفلوکی ندیده بودم.

دومی 19 ساله بود. ریزه با چشم و ابروی خیلی قشنگ. از یه خانواده خیلی متعصب و شدیدا" مذهبی و کنترل گرا. در عین حماقت خودشو خیلی زیرک می دونه. تعریف میکنه : توی راه مدرسه با یه راننده تاکسی آشنا شدم. 3 هفته بعد بردم خونه و بهم گفت می خوام باهات ازدواج کنم . و دوست دارم قبل از ازدواج باید نشونم بدی که چقدر دوستم داری. اول خجالت می کشیدم ولی بعد باهام دعوا کرد و گفت : مثل اینکه دوستم نداری . دروغگو . سر کارم گذاشتی؟ گریه میکردم و قسم میخوردم که خیلی دوستش دارم . گفت : اگه راست میگی نشون بده و جلوم لخت شو. دو ساعت بعد بهم تجاوز کرد. از فرداش دیگه ندیدمش. یه ماه بعد که به کلی از پیدا کردنش نا امید شده بودم فرار کردم و رفتم تهران.
توی میدون آزادی یه خانم مسن اومد و بهم گفت : عزیزم دخترم من که میدونم تو فرار کردی. بیا و برگرد برو خونه. بیا بچگی نکن. چرا پدر و مادرتو بی آبرو میکنی؟ اصلا" خودم میام وساطتو با خانواده ات می کنم. الان دم غروبه. یه ساعت دیگه شب میشه می خوای توی این شهر بی در و پیکر چکار کنی؟
دیدم که حق با زنه. گفتم : چکار کنم؟ گفت : بیا خونه من. فردا برات بلیط میگیرم خودمم میام . من مدد کار بهزیستی ام . پدر و مادرت حرفمو قبول می کنند. با زن رفتم. زن فردا صبح منو یه آرایشگاه خیلی شیک برد. گفت ابروهامو بردارند و موهامو مش کنند . بعد یه مانتوی خیلی کوتاه و تنگ برام خرید و یه جفت صندل شیشه ای. بیرون ناهار خوردیم. رفتیم برام لوازم آرایش خرید و گفت : تو بزرگ شدی و باید مرتب باشی. بعد یادم داد که چطوری آرایش کنم.
دختر به این مرحله از حرفش که رسید با ذوق گفت: نمی دونی چقدر خوشگل شده بودم .ادامه داد: روز چهارم زن بهم گفت: یه پسر خوشگل و خوش تیپ خاطرتو خیلی می خواد .
میخوای باهاش قرار بذاریم؟ الکی بهش گفتم : من دخترم . زن نیستم . میترسم . زن گفت: عیبی نداره. موقعی که خواستی شوهر کنی. بیا یه دکتر خوب میشناسم. درستت میکنه.
گفتم : باشه ولی فردا میام. می ترسیدم اینبار هم این پسره منو بذاره و بره. زن قبول کرد ولی می فهمید که می ترسم. فردا صبح زود زن صدای زنو شنیدم که با یه نفر تلفنی حرف میزد . وقتی که دید بیدارم گفت : می خوام برم نون بخرم . زود میام. وقتی رفت از پنجره کشویی یکی از اتاقای خونه فرار کردم. اصلا" فکر هم نمی کرد که فرار کنم. تا شب توی خیابونا بودم که به خاطر قیافه ام مامورا بهم شک کردند و گفتند ولگردی و گرفتنم.

سومی 16 ساله بود.لاغر با چشمای ریز و موهای فر. بهم زل زده و نگام میکنه .نگاش خیلی خرفته. صورتشو انگار با پرگار کشیدند نا هماهنگی زیادی بین صورت به اون پهنی و بدن به اون کوچیکی هست. مددکار گفت : میل جنسی خیلی بالایی داره. روزی 8-9 بار خود ارضایی میکنه. شیشه شیشه آبلیمو می خوره و یه سهمیه یک شیشه در روز براش تایین کردند. مدد کار می گفت :آبلیمو میل جنسی رو کاهش میده.
شروع کرد به حرف زدن: شوهرم کارگر بود. وضع مالیمون خیلی بد بود. یه روز خرجی خونه رو برداشتم رفتم واسه خودم النگو خریدم. ظهر که شوهرم اومد. النگو رو که دید افتاد به جونم. بعد کشون کشون بردم توی حمام و با زنجیر بستم و 2 ماه با سیخ داغ وسیگار شکنجه ام داد.
حرکاتش پر از عشوه بود. هیز نگاه میکرد. طوریکه احساس نا امنی میکردم . فکر کنم منو شکل پسر میدید. با چشم و ابرو حرف میزد .برای مصاحبه با هاش یه مدد کار هم همراهم اومده بود . بعد از مصاحبه بهش گفتم: چه کار خوبی کردین با من بودین کم کم داشتم ازش میترسیدم . خندید و گفت : حق داری. چون ما خودشو با خودش هم تنها نمی ذاریم.

زن چهارم که می خواستم باهاش مصاحبه کنم شوهرش ضمانت و رضایت داده بود و با خودش برده بودش . مدد کار گفت : یکساعت بعد از رفتنش خبر دادند که شوهرش با طناب خفه اش کرده .
زن 39 ساله بوده. و همسرش یه دون ژوان سادیسمی. از زن می خواسته وقت ارتباط با زنای دیگه بیاد و عشقبازیشو با زن دیگه نگاه کنه. زن فرار می کنه. توی خونه پدر جایی نداشته. حکایت فقر و 12 بچه و نون خور اضافه همیشه هست.

درامی بنام مریم

امروز داشتم به این موضوع فکر میکردم که یکی از بچه های 7-8 ساله آشنای ما ,همه عواملوداره که تا 4-5 سال دیگه فرار کنه. مریم 7-8 ساله یه پدر دون ژوان خاله زنک داره که تا وقتی مجرد بود یه مشت از ماه بهترون همیشه دورش بودند . وقتی هم دماغشو عمل کرد ونوسانات بورس عشقش به ثبات رسید رفت پای منقل. از بین همه این دخترا یه فامیلی داشتند که سوگلی حرمسرا بود و همه می دونستند که دوستیشون واسه ازدواجه . خواهر دومی من با همین دختره دوست بود . و البته همین خواهر من بسیار اهل غلو کردن زیادیه.
دائما" از کسایی تعریف میکنه که وقتی میبینی فقط میتونی دهنتو باز کنی و بگی: پشیزی به از شهریاری اینچنین.
اومد و مخ ما رو خورد که بیاین وببینین چقدر این دختر خوشگله. مثل اسپانیایی هاست . پوست برنزه و موهای خوش حالت و چه و چه و چه.اخلاقش حرف نداره. تو سر ببر پیشش مگه حرف میزنه؟ این دختر, خانوم ,خانه دار, رازدار, مهربون و ....... خلاصه گیجمون کرد تا وقتی که دختره رو توی عروسی برادرش دیدیم. که این همون دختریه که فاتح قلب این امیر ارسلان تریاکی شده. نمی دونم ,خواهرم زیاد تعریف کرد, یا من خیلی توقعم بالا بود ولی وقتی دیدمش احساس کردم ازاین مستعمره چیهاست . دقیقا" زنای اوگاندا و آنگولا برام ,تداعی میشد . به همون سیاهی و گندگی با موهای وز که با وقاحت تمام جلوی پدر و برادراشو که خون جلوی چشماشونو گرفته بودو مردمداری میکردند, با این پسره لاس خشکه میزدو جلف بازی در می آورد و منت مادر پسره رو می کشید.
دختره یه سال از پسره بزرگتر بود و به گفته خودشون, که همیشه دست ,تو, گردن بودند و پسره همیشه به دختره می گفت : خانوم خوشگلم ,عروسی که کنیم باید مامان و خواهرام جلوت وایسن تو بهشون دستور بدی. همه کوچیکتند. اینا از سال 65یعنی سالی که دختره 14 ساله و پسره 13 ساله بوده با هم دوست بودند و حالا که مثلا" سال 74 بود همه فامیل و آشنا میدونستند اینا با هم دوستن و می خوان ازدواج کنند. این دختر و پسر توی زندگی هم, کاملا" حل شده بودند. پسره, که به زور پول, دیپلم گرفت, دختره هم که اصلا" دیپلم نگرفته بود و فقط عطر و عکس به هم کادو میدادن و نقشه دستشویی و توالت خونه مشترکشونو در آینده طراحی میکردند و این در حالی بود که پسره با اعتماد بنفس مضاعفی پول توجیبیشو از باباش میگرفت.
یه روزی,, خرداد ماه , داشتم امتحانهای نهایی سال آخرو می خوندم که یه دفعه دختره و دختر خاله اش که اون هم از دوستای کذایی همین خواهرم بودند هر دو با گریه و جیغ اومدند خونه ما. فکر کردم مادرش مرده ,آخه مادرش سرطان داشت. بالاخره وحشت زده پرسیدیم چی شده؟ گفتند: پسره با یه دختری که با هاش 3 سال بوده ,دوست بوده فرار کرده و رفته اصفهان و با مهریه 10 میلیون تومن و نصف بدن داماد با هاش عقد کرده. جریان مثه توپ توی شهر پیچید. شدن سوژه داغ. دختره توی یه ماه 17-18 کیلو لاغر شده بود . خانواده پسره که از خجالت رفتند یه شهر دیگه. افتضاح بود . یکی دو ماه بعد, پسره دست خانمشو گرفت و برگشت, سر خونه زندگیشو توی خیابون هم دختره رو میدیدند و لابد براش دل هم میسوزوندند. وضعیت دختره خیلی وحشتناک بود. هیچکس نمی خواست باهاش ازدواج کنه افسرده شده بود . همین خواهر دومیم ,که زمین بکری از سلائق نابه, اومد و به یکی از پسر عموهام که از آمریکا اومده بود و پی زن قشنگ و نجیب میگشت معرفیش کرد, ولی پسر عموم تا دیدش گفت: اگه میخواستم سیاه بگیرم دختر همسایه امو میگرفتم اینهمه راه نمیو مدم که.
یکسالی از این وضعیت گذشت و دختره بیکار ننشست . اول مثه موریانه توی خانواده پسره رخنه کرد که ببینه ما بین عروس و داماد چطوره؟ بعد یواش یواش با خواهر های داماد دوباره دوست جون جونی شد. بعد مادر پسره مریض شد و دختره فلورانس نایتینگل وار 5 شب توی بیمارستان پیشش موند. زمان میگذشت و پسره ,پدر دو تا بچه شد و با زنای دیگه هم جور بود, تا اینکه همسرش از تریاک کشبها و زنبارگیهاش طاقتش طاق شدو طلاق گرفت و رفت.
حالا زندگی بکام ,این پیرو زینب ستمکش بود, با صبر و متانت فراوان پدر بدبخت و برادرایی که کاردشون میزدی خونشون نمیو مد و راضی کرد و الان یکساله که باهاش ازدواج کرده. اما از همه غم انگیز تر گریه های بی امان مریم- دختر این مرد- بود که با چشمای خودش عروسی پدرشو میدید و باور نمی کرد و با گریه میپرسید چرا؟ توی این دومین عروسی, دختر بچه فقط زار میزد و مادرشو میخواست. میدید که پدرش دست یه عروسو گرفته ولی اونی که همیشه توی آلبوم دیده نیست. دختر زار میزد و مادرشو میخواست. هیچکس هم نمی تونست ساکتش کنه.دختر داد میزد و می پرسید چرا؟ عروسی پیش پدرش بود که مادرش نبود همونی که همیشه میگفتند چقدر به هم شبیهید؟ همونی که مادرش بود و شبیه هیچ مادری نبود.
حالا گریه های دختر بیشتر شبیه نعره بود . آدم میموند که یه دختر بچه 7 ساله چه طوری میتونه اینقدر فریاد بزنه؟
فکر کردم چرا نمیشه روی گریه این دختر هیچ اسمی گذاشت؟ شیون؟ ضجه؟ صیهه؟ ویله؟
شاید گریه میکرد ,که چرا بزرگترها فکر می کنند ,اون نمیفهمه که چه خبره؟
شاید گریه میکرد, که چرا پدر نامردش ,این حقو داره ,که هر وقت دلش خواست و با هر کسی که خواست ,عروسی کنه؟
شاید گریه میکرد که چرا هر بار, با هر دمدمی مزاجی پدرش, آدمایی هستند که هرزگی پدرشو بهش تبریک بگن؟
یا شاید هم زار میزد که چرا پدرش هیچوقت, نمی تونه انتخاب درستی داشته باشه؟
احساس میکنم, صدای این گریه هیچوقت قطع نمیشه!

دیروز صبح ,زنگ زدند, گفتند: بیا , با یه دختر فراری, که خودشو معرفی کرده, مصاحبه کن. هر دو دقیقه ,یکبار یکی از مددکارا با اون, ته لهجه کردی, زنگ میزدند. پا شدم رفتم. راهرو پر از پاسدار بود. فهمیدم خیلی بو داره. از پله ها وکه بالا رفتمو دو تا از مددکارا وکه هر دو حامله هستند و یکیشون ,اندازه عمه په تا ست ,جلوم سبز شدند. هر دو مثه بچه مدرسه ایهای خر خون یه جمله رو گفتند: لطفا" فقط بپرسین چرا فرار کردی. نپرسین, که ,پیش کی بودی. گفتم : اگه قراره, سوالامو شما مطرح کنین پس چرا زنگ زدین بیام؟ خودتون, همینارو ,میپرسیدین . هر دو با هم گفتند: مدیریت مرکز, ایجاب میکنه ,که با شما همکاری کنیم. یکی از حامله ها ,که همیشه , احساس مهم بودن میکنه اسهال نظر کرد: مدیر کل امور اجتماعی ,جدیدا" اومدن وما هنوز از سیاستش خبر نداریم که چطور آدمیه. اینه که اگه ما اجازه بدیم شما بنویسید,این چند هفته کجا بوده ممکنه که خوششون نیاد.
دلم میخواست بزنم توی گوشش.
اومدم داخل اتاق. یه زن تقریبا" 40 ساله نشسته بود و داشت گریه میکرد. مادر دختره بود. شروع کرد به حرف زدن.بیشتر حرفاشو نمیفهمیدم. خیلی لهجه داشت . یکی از خدمه رو صدا زدم که بیاد ترجمه کنه. گفت: روز قبل از فرارش کتاباشو آتیش زده.مزاحم تلفنی داشتیم. از همه بدتر توی خیابون راست راه میره. سرو سینه اشو میده جلو و راه میره. بهش میگم این چه کاریه؟ میگه : معلممون گفته راست راه برین.بعد میخواست منو با خودش هم نظر کنه: خانم.به خدا خیلی بده . ما بد میدونیم دختر سر و سینه اشو بده جلو و راه بره .
به نظر شما بد نیست که دختری راست راه بره؟
پدرش اومد: یه مرد مسن بود . لهجه عربی داشت . تا نشست زد زیر گریه. گریه ای که آدمو از زندگی بیزار میکرد. خیلی سعی کردم جلوی خودمو بگیرم ولی نشد. زدم زیر گریه.
زجری رو که میکشید نمیشد نوشت. فقط وسط حرفاش میگفت: به کدوم گناه نکرده باید تقاص پس بدم؟ نه حروم خور بودم . نه چشم به ناموس مردم داشتم . نه دزد بودم. آبروم رفته.
میزد تو سر و صورت خودش . با گریه جلوشو گرفتم. وقتی برگشتم دیدم اون مددکاری که مثه عمه په تاست داره راحت واسه خودش بافتنی میبافه. فکر کردم مددکارا هم مثه قصابا و مرده شورا یه دوره دوری از کار میخوان.
رفتم طبقه بالا. دختر 16 ساله بود. چشماش یه کم یبرون بود. با پوست سبزه. دختر با هوش و گستاخی بود. باهاش گرم گرفتم. می خواستم ته و توی قضیه رو در بیارم که چرا نمی خوان بدونم کجا فرار کرده بوده. آخرش فهمیدم با یه باند قاچاق بوده . قاچاق مواد مشروب و زن. بد دردیه که زن جزء کالاهای قاچاق محسوب میشه.

ارديبهشت 1382

و باز هم خشونت علیه زنان
شوهر خواهرم جراحه . دیروز همسر یه زن 23 ساله به این شریک زندگیش - به این نیمه وجودش چاقویی زده بود که تمام روده هاشو پاره کرده بود. وقتی میارنش بیمارستان مرد عربده کشان هشدار میده: هیچکس حق نداره به زنم خون بده. من شوهرشم من بهش میگم کی خون بهش بده کی خون نده.
فردای اون روز زن به همسرش رضایت داده بود. بی اینکه دولت پشتیبان این زن باشه. یا حتی از همسر این زن بپرسه چرا شکمشو پاره کردی؟ فقط چون زن رضایت داده. که احتمالا" رضایتش هم به خاطر ترس از همسرش بوده.
این نشون میده که ما ملت قویی نیستیم. آسیبهای اجتماعی از قبیل فقر - فحشا - طلاق- اعتیاد ... تا خشونت علیه زنان همگی ناشی از نگاه جامعه به این مسئله هست. این روزا قدرت هر کشوری نه از طریق ابعاد مرزها سنجیده میشه و نه از طریق سیاستهای بین المللی و موقعیت استراتژیک و منابع معدنیش .بلکه فقط از روی رفاه مردم-آرامش و آسایش بین افراد اجتماع با هر پایگاه اجتماعی که دارند معیاره. در واقع وقتی افراد اجتماع آسیب دیده باشند یا به هر نحوی با خودشون محیط و اطرافیان در تضاد باشند -چیزی که ما داریم به عینه در اکثر افراد می بینیم - نشون از مزاج بیمار جامعه ای داره که مستعد هر گونه ابتلا به هر نا هنجاری جدیدی هست.
وقتی ما سال 65 آمار خودکشی 200 نفر در سال رو در سراسر ایران داشتیم و حالا می بینیم که در شهر خیلی کوچیکی مثه دره شهر ایلام در یکروز 61 نفر خودکشی می کنند و وزارت بهداشت در گزارشش به یونیسف آمار خودکشی رو صفر اعلام میکنه که مبادا به جلال و جبروت گوشه ای از جامعه مسلمین خدشه وارد بشه. انتظار واکنشی وحشیانه از مردی بی سواد با انگیزه های قومی قوی کاملا" پیش بینی شده هست. چرا که خودکشی یه معضل خیلی ریشه دار تر و قدیمی تری نسبت به خشونت علیه رنان هست . وقتی ما به زنهامون تنها راه اعلام از بیزاری رو مردن یا زندگی با صورتی کریه و بدنی علیل آموزش میدیم و قانون ما به مرد این حقو میده که در عین کراهت از زن یا بیماری او میتونه همسر جدید اختیار کنه . خواه نا خواه مرد ما می تونه از قدرت به دست اومده اش استفاده کنه. یعنی در واقع مرد هم مقصر نیست . درصد خیلی کمی از عادلین می تونند از مزه شیرین قدرت چشم بپوشند و حقوق منصفانه زنو رعایت کنند. از طرفی وقتی مقننین ما قانون رو به نفع خودشون تنظیم میکردند زنان ما کجا بودند؟ جواب کاملا" معلومه .

Tuesday, December 31, 2002

امروز يه زن ۶۲ ساله رو به من نشون دادند ٬ که روسپيه.يعني با اين سن و سال هنوز هم
با مرداي زير ۳۰ ساله ارتباط نامشروع داره.توجه کنيد مرداي زير ۳۰ سال.اين يعني فاجعه.يعني اوج يه انحراف جنسي.وقتي آدم در نظر مياره مثلا؛ يکي مثه مادربزرگش که از پا درد و کمر درد قاعدتا بايد بناله و دستشو بگيرند که ناتوانه.مثلا؛ سر قيمت يه شبش داره چونه ميزنه.
فکر ميکردم ٬زن بايد جوونيهاش زيبا بوده باشه.ولي ديدمش و عکس جوونيشو هم ديدم فهميدم که نه.يه زن کاملا معمولي.با چند دونه آبله روي گونه هاش.
ولي قدرت بيان فوق العاده بالايي داشت.
همسرش نابينا بوده و اون از ۲۲ سالگي براي سير کردن شکمش کار ميکرده.
ميگه:شوهرم ٬ پير بوده و اون با يه مرد حدودا ۳۲-۳۳ ساله حدود ۲۰ سال رابطه داشته. طوريکه مرد زنشو به خاطر اين زن ول ميکنه.
بعد از ۲۰ سال مرد با خواهر اين زن٬ ازدواج ميکنه٬ که البته با هم هيچ ارتباطي ندارند.
اما انحراف جنسيي که تا اين سن و سال کشيده شده ٬فقط نميتونه ناشي از دلايل مالي باشه.
ميخوام اينو بفهمم.

خوب اندازه يکماه خاطره نوشتم.

ياد ۱۳ سالگي ام افتادم که ظهرها بعد ار نماز ظهر و عصرم و نيت ميکردم:۳ رکعت نماز مغرب زودتر ميخوانم ٬واجب قربتن عندالله.يا ۴ رکعت نماز عشاء زودتر ميخوانم٬ واجب قربتن عندالله.در خاليکه ساعت ۲ ظهر بود.

من خيلي اهل خاطره نوشتن نيستم. از همون اول هم نمي نوشتم. از همون بچگيم تا الان.شايد به اين خاطر که ٬حافظه ام خيلي خوبه.احتياجي به نوشتن نميبينم.تک تک اون روزاي خوب و بدي که گذروندم ٬ با همه جزئياتي که اصلا لازم نيست بدونمشونو کاملا يادمه.ولي بعضي ياد آوري ها هست٬ که هر وقت هم آدم بخواد يادش بياد ٬ باز دلش ميگيره.از اينکه سر هيچ و پوچ تمام انرژيتو سر کسي يا کسايي بذاري ٬ که هيچوقت لازمشون نداري٬يا اگه لازم هم داشته باشي ٬ اهل نگاه کردنند و مصلحت انديشي ٬اون محافظه کارايي که با آخوندمسلکي ٬روح پاک آدمو خردو پوک ومسموم ميکنند.من هنوز هم مثل روز اول از ياد آوري اين مسئله دلم ميگيره.هنوز هم بغض ميکنم و موقع قورت دادن بغضم ٬هنوز هم گلوم درد ميگيره.هنوز هم از اينکه بدون نتيجه مصرف شدم زجر ميکشم.از اينکه ٬اون روزا احساس قدرت مطلق بودن ٬ ميکردم ٬قدرت تغيير باور يه قوم موريانه صفت.اما ديدم که يکي از ضعيفترين اون موريانه ها ٬چه راحت ٬توي تمام روح و انديشه ام نقب زدو منو له کرد.چون حقيقتو لخت نشونش دادم.و اون چه با سياست شونه هاي کارآمدمو به خاک ماليد.

زمان ساعت ۲ ظهر ۲۶ شهريور ۷۶ مکان دانشکده علوم

با الهام براي ثبت نام رفتيم٬ از ۷ صبح سر پا ايستاديم ٬ تا الان٬الهام زير چشمي به پسرا نگاه ميکند.او حواس همه را دارد.او بهترين دوست من است .دخترمهربان٬ مودب ٬ولي محافظه کاريست.او دو هفته است که افسرده شده است.دختر عمويش که همسن و سال او بوده ٬ نامزد کرده.او مدتهاست ٬ که به سن ۱۹ سالگي آنتي بادي دارد.او هميشه فرمول خاصي براي ازدواج دارد:آدم٬بايد آنقدر درس بخواند تا همان سال اول دانشگاه قبول شود ٬تا بتواند ازدواج کند.از نگاه او قبولي در کنکور مساوي با ازدواج است.الهام عاشق ازدواج که نه ٬شوهر داري است.خسته ايم.حدود ۳۵۰ نفريم و همه خسته ايم.پسري از الهام ٬سوالي ميپرسد:الهام با متانت و لبخندي مليح ٬ به او جواب ميدهد.براي من که خط مقنعه ام کنار گوشم آمده٬بسيار جالب است که ٬الهام در اوج گرما و کلافگي ٬ هنوز هم سنگر خود را ٬حفظ کرده است.کارمان تمام شده٬داريم بر ميگرديم٬ از پله هاي آموزش پايين مي آييم٬به من ميگويد:اون پسره رو ميبيني؟مي گويم:کدومه؟ميگويد:همون که اونطرف ساختمون ادبيات ايستاده٬امروز به من گفت:خانم٬ميشه بيشتر باهاتون آشنا بشم؟واسه يه امر خيره.پسرو نگاه ميکنم.احمقانه ترين نگاهش را ميگيرم.ميشناسمش.خود الهام هم ميشناسدش.کوچه پشتي ما هستند.او را همه به خل و چلي ميشناسند.ليسانس دانشگاه آزادي هم داشت٬تاريخ.با تعجب گفتم: تو چي گفتي؟تو با محسن ديوونه خرف زدي؟نگفتي٬تعادل عقلي نداره؟اگه روز اول توي اين هير و وير ميگرفت وسط اين همه آدم ٬ميبوسيدت يا کتکت ميزد چکار ميکردي؟گفت:من خيلي باهاش حرف نزدم٬فقط گفتم:در خدمتم.
سرش داد زدم:خاک بر سر بي ظرفيتت.ميدوني هنوز مادرشو ميزنه؟مي دوني همه به چل و ولي ميشناسنش؟ميدوني هنوز هم که هنوزه با بچه هاي ۶-۷ ساله توي کوچه ٬فوتبال ٬ميکنه؟خوبه ميدوني و قراره ٬در خدمتش باشي!الهام سرشو پايين انداخته بود و تند ٬تند ميرفت و بهم قول داد که با محسن ديوونه کاري نداشته باشه.واگه جلوي راهش بودراهشو کج کنه.

۵/۴ بعد از ظهر ۹ مهر

الهام زنگ زد:ببين ٬آقاي عسکري بهم تلفن زد.پرسيدم:آقاي عسکري کيه؟صدايش را صاف ميکند و ميگويد:همون محسن ٬ديگه!گفتم:از کي تا حالا شده آقاي عسکري؟
شماره شما رو از کجا گير آورده؟گفت:نميدونم.ميدانم دروغ ميگويد.پرسيدم : حالا چرا باهاش حرف زدي؟گفت:نميشد.بد ميشد ٬صورت خوشي نداره ٬که آدم مردمو ناراحت کنه.ولي اين بار که زنگ زد جوابشو ميدم.ميگم نه.

۱۵/۷ صبح ۱۷ مهر ۷۶

در ميزنم.مادر الهام در را باز ميکند.سلام ٬صبح به خير.الهام هست؟
-- نه .ساعت يک ربع به ۷ خودش رفت.
-- قرار بود با هم بريم که
--مثل اينکه توي آزمايشگاه ٬دفترشو جا گذاشته ٬زودتر رفته .
امروز روز اول کلاسها بوده٬الهام کي آزمايشگاه داشته؟
نزديک ظهر الهام را ميبينم.با يک زن تقريبا ۳۰ ساله.زن شبيه جنوبيهاست.الهام زنو معرفي ميکنه:ايشون دختر خاله آقاي عسکري هستند.ميدونستم ٬الهام بعد از رفتن زن بهم دروغ ميگه٬از زن پرسيدم:اينجا کار ميکنيد؟زن گفت: نه ٬واسه معرفي الهام خانم و آقاي عسکري اومدم دانشگاه.اميدوارم به پاي هم پير بشين.بعد هم خداحافظي کرد.
زن هنوز قدم سوم را بر نداشته بود ٬ که الهام به التماس افتاد:ببين....
تشر زدم: احمق خنگ.مگه قرار نبود ٬ محل اين پسره ي ديوونه نذاري؟واسه همين کله سحر اومدي دانشگاه؟گفت:دختر خاله اش ٬ اومده بود که با من حرف بزنه. مدرک ليسانس آقاي عس... محسن را هم آورده بود.
حرص ميخورم٬ سعي ميکنم ٬ آرام باشم٬ ببين تو خيلي ٬موقعيتهاي بهتر از اينو داري.
چرا عجله ميکني؟تو قشنگي٬ نجيبي٬خانواده خوبي داري٬مادرت ۳۵ سال پيش با پدرت که ليسانس بوده ازدواج کرده٬ من اصلا کاري با اخلاق ابلهانه اش ندارم ولي تو نميخواي با کسي ازدواج کني که حداقل ٬مدرکش٬ از مدرک پدرت بالاتر باشه؟ تو خواهرت آزاده رو نگاه کن.ببين چه طوري ٬ خودشو بدبخت کرده؟آخه پدر ٬ مادرت ٬ چه گناهي کردند؟اين داماداي نوبر و از کجا واسه اين بيچاره ها گير ميارين؟الهام آرام نگاهم ميکند:تو راست ميگي.
تصميم گرفتم با تمام وجود از اين ازدواج کذايي جلو گيري کنم.

۴ بعد از ظهر ۵ آبان ۷۶

توي کلاس: دختر خاله محسن ديوونه ٬ پيش ما آمد . به الهام ميگويد: الهام جان ٬ مرسي از مهموني ديروزت. خيلي خوش گذشت. بعد ٬ الهام را با خود به راهرو برد و مدتي با هم پچ پچ کردند.از دعوت نشدنم اصلا ناراحت نيستم.از اينکه در يک کوچه ايم و با هم مدتها صميمي بوديم و با اينکه وجوه اشتراک زيادي نداشتيم ٬ ولي صميمي بوديم ٬ ناراحت نيستم .از اين ناراحتم ٬ که مي فهمم ٬ صميميت ما فقط و فقط ٬ به خاطر همسايه بودنمان بوده.اصطلاح خفقان آور جبر مکان.از اين ناراحتم ٬ که او هميشه ٬ من را به خودش محدود ميکرد و من حق دوست شدن با هيچکس ٬ جز خودش را نداشتم.
باز هم دستپاچه از سياست نا کارايش مي گويد: ببخشيد.به خدا ميخواستم ٬ به تو هم بگم ٬ ولي کار زياد بود يادم رفت.بعد هم دختر خاله محسن بود٬ نمي خواستم ناراحت بشي.و من فقط لبخند ميزنم .اگر با او حرف نزنم ٬ امکان ازدواجش بيشتر است ٬ بايد بيشتر صبر کنم.پس لبخند ميزنم. الهام خوشحال ميشود و فکر ميکند ناراحت نيستم.او
هميشه دوست دارد همه را از خود٬ راضي نگه دارد.

۶ بعد از ظهر ۱۷ آبان ۷۶

از دانشگاه آمدم ٬ در ميزنم٬ هيچکس در را باز نمي کند.هوا تاريک شده است.فکر ميکنم ٬ شايد ٬ مادرم ٬ کليد را خانه الهام اينا گذاشته باشد.زنگ درشان را ميزنم.ميپرسم٬ کليد نيست٬ اما به اصرار مادر الهام ٬ خانه اشان ميروم.مادرش ٬ گله مند است که ٬ چرا کم پيدايم.دلم ميخواهد بگويم ٬ دخترت روحم را خسته کرده.الهام ٬ بنا به عادت هميشگي اش٬ ژاپني بازي خود را دارد.با من خندان و خوشروست.دلم ميخواهد ٬ نقاب صورتش را مثل ژلاتيني که در آب گرم رفته ٬ از صورتش در آورم ٬ تا خودش باشد.اما فکر ميکنم ٬شايد آنموفع ٬مثل آفتاب نديده ها نعره بکشد و از ديدن روي حقيقت از ترس بميرد.
مي دانم که چقدر به خاطر اينکه با او مخالفم ٬ از من بيزار است. ولي همچنان ٬ به من لبخند ميزند.احساس ميکنم ٬ اين زيباترين هديه خداوند را چه لجن مال کرده است.الهام چاي مي آورد و مرا به اتافش ميبرد.تلفن زنگ ميزند. الهام ٬ مشکوکانه ٬ با يکي با نام جعلي مريم صحبت ميکند:سلام مريم٬ خوبي؟ سلامتي؟ ام............ممممممم....آره
.......ا.....ه....فردا ميام٬ .صداي مريم به طرز مسخره اي دو رگه است.الهام ادامه ميدهد:.....آره ......گزارش کار تو پيش منه.الهام ٬ فورا خدا حافظي ميکند و لبخند ميزند.
موجود ترسوييست٬ دلم برايش ميسوزد.دروغش در مي آيد٬ تلفن زنگ ميزند٬ اينبار مريم حقيقي است و الهام با او مثل مريم حقيقي برخورد ميکند.خرد و خسته تر از هميشه ٬ از اينکه ميبينم٬ خودش را بدبخت ميکند و نمي توانم کاري کنم ٬ با مادرم به خانه بر ميگردم.
عصبي تر از هميشه ٬ قبل از خدا حافظي٬ توي راهرو به او ميگويم:خر خودتي.وقتي باهاش حرف ميزني٬ بگو.نترس.چرا حاشا ميکني؟باز هم مي خواهد مرا راضي کند:ببين من نمي خوام شوهرم از شوهر آزاده بهتر باشه.اون ناراحت ميشه.خنده عصبيي ميکنم:
آخه تو که هميشه ميخواي سر به تن آزاده نباشه٬ آخه اين چه دليليه؟آخه مرده شور جاسبي رو ببرند که دست رد به سينه ي هيچکي نميزنه٬ اين پسره ي ديونه که شرط ميبندم آي کيوش پايين هفتاده ٬ و ليسانس هم داره٬کشتيمون با اين ليسانسش٬از عشق و خانواده دوستي چي سرش ميشه؟يادت نيست پارسال زد به سرش٬ توي باون ٬ساعت ۲ شب ٬ پدر ٬ مادرشو از خونه بيرون کرد؟تو که ميبيني ٬ بابا٬مامانت٬ با ازدواج آزاده ٬انقدر پير شدند ٬ اين چه کاري ميکني؟الهام براي صدمين بار سرشو پايين ميندازه.

۱۱ صبح ۲۸ آبان ۷۶

دايي الهام او را براي پسرش که مهندس است خواستگاري کرده است. از خوشحالي سر از پا نميشناسم.پسر دايي اش کسي بود که ٬ هميشه الهام دوست داشت ٬ با او ازدواج کند.در زدم٬ الهام٬ مغموم و افسرده در را باز کرد٬ او را مي بوسم٬ميگويم: بالاخره٬اون چيزي که ميخواستي شد.امير اومده خو استگاريت.مادر الهام زن سياس و پر مصلحتي است. از وقتي که فهميده ٬ الهام سوار بر اسب عشق ٬بي امان ميتازد٬ و ميخواهد ازدواج کند٬ خودش پي برادرش فرستاده تا شايد عاقل شود.اما غافل از اينکه الهام عاشق شده است.
الهام در جوابم گريه ميکند:يا محسن٬ يا هيچکس.ديشب هم به مامان و بابا گفتم٬ اگه قبول نکنند٬خودمو ميکشم.
تازه فهميدم چقدر ساده ام.وقتي مادر الهام ٬ با اون سياستش ٬مثل استعمار پير ٬چاره کار الهامو نکنه٬ واي من چقدر ساده ام.حالم از اين عشق تهوع آور بهم ميخوره.محسن ٬به
پرتي و دنگل٬ ديوونگي٬ در اين شهر قوم و خويشي معروف است.

۱۱ صبح ۳۰ آبان۷۶
الهام زود خودش را لو ميدهد٬ ببين الان يه نفر زنگ در ما رو زد و از من آدرس خونه پسرعمومو پرسيد٬ تو نديديش؟ فوري ميفهمم٬محسن ديوونه٬ بوده و با الهام حرف ميزده٬
الهام٬فکر کرده ٬ اونا رو ديدم.

۱۰ صبح ۵ آذر ۷۶

بعد از مدتها الهام پيشم آمده .صورتش لاغر شده ٬زير چشمهايش حلقه سياهي افتاده.گريه ميکند:ديشب تا ساعت ۳ براي جوانب اين کار گريه کردم.مامان اينا قبول نمي کنند٬
تو ميگي٬ ما به هم ميرسيم؟
الهام نميدانست٬ من هم ديشب٬ به خاطر او٬حماقتهايش٬و٬ محافظه کاريهايش ٬ گريه کردم.

۳ بعد از ظهر ۲۶ دي ۷۶

شب ٬ خواستگاري الهام است. ميروم در خانه اش ٬ و تا ميتوانم٬ فحش بار الهام و شوهر آينده اش ميکنم.از اينکه ٬ ترسوست و از ترس ۱۹ ساله شدن ٬حاضر شده است با آدمي٬نامتعادل٬ازدواج کند.از اينکه بدبخت ميشود و از اين به بعد٬ يه چوب توي سر سگه٬ يه چوب توي سر او.از اينکه ٬ هميشه صداي جيغ و ويغ او هم مثل مادر و خواهر محسن بلند است.از اينکه ٬ از اين به بعد اگر با همسر عزيزش٬بيرون رفت و بچه هاي کوچه اداي راه رفتنش را درآوردند يا نصفه شب از خانه بيرونش کند٬نبايد٬ناراحت شود.

۱۲ بهمن ۷۶

پس از مرارتها و شب نخوابيهاي مداوم و جنگ و گريزهاي پياپي ٬الهام با عشقش نامزد کرد.

۵/۵ عصر ۱۵بهمن ۷۶

الهام و نامزد خل و چلش ٬مرا در خيابان ميبينند.خودشان را به نديدن ميزنند.ميدانم٬ مرا مانعي براي ازدواج آسماني خود ميدانسته اند.

۱۵/۶ عصر ۲۰ فروردين ۷۷

الهام٬ خدا را بنده نيست٬ معلوم است ٬ که به زور خود را وادار به آمدن به خانه ما کرده است.در ۲ ساعت و ۲۰ دقيقه اي که کنار هم نشسته ايم ٬ يک کلمه با من حرف نميزند٬
هر سوالي ميپرسم ٬ زير لبي با نگاهي ساکت به پايه عسلي٬ جوابهاي کوتاه ميدهد.از اينکه شاءنم به پايه عسلي تنزل کرده است ٬ خنده ام گرفته.مادر الهام ورق را بر گردانده.حالا محسن جان ٬ بهترين پسر روي زمين است و الهام شانس آورده که شوهري مثل او دارد.بعد٬ مادرش با نگاهي ظفرمندانه آس پييکش رارو ميکند. محسن جان بخشدار شده است.
براي يک آن احساس ميکنم٬ تمام مرداني که در آن بخشي که محسن ديوونه ٬ بخشدارش است ٬ همه ديوانه اند و تمام زنان اين بخش هم موذي و محافظه کار.
در غير اين صورت تحمل محسن با عنوان بخشدار دارالمجانين هم کار دشواريست.
از همه مهمتر به فراست آن کسي که اين انتصاب بجا و شايسته را داشته ٬ غبطه ميخورم.

ارديبهشت ۷۷

پدرش را در خيابان ديدم.سلام ميکنم.جواب نميدهد.دورادور ميشنوم٬ الهام همه جا مرا به عنوان ٬ معرف او و شوهرش نام برده.احساس افسردگي ميکنم٬ نه از اينکه اسمم بد در رفته است٬ از بي سياستي و صادقانه برخورد کردنم افسرده ام.

مهر ۷۷

براي خواستگاري از خواهرم ٬ از مادر الهام و الهام تحقيق کرده اند. ميگويند: اگر دختر بزرگشونه ( خواهرم) ٬پسرتون مطمئن باشه که خوشبخت ميشه٬اما اگه کوچيکه است٬
اصلا طرفش نرين.خيلي زبون درازه.من خوشحالم که ٬ خواهرم مثل من زبون دراز نيست.

۱۱ تير ۷۸

عروسي الهام .

اسفند ۷۸

از دختر عموي الهام ميشنوم:شوهر الهام٬ طوري الهام را کتک زده٬که خون بالا آورده است.حامله بوده٬بچه را سقط کرده.۴ ماه است که در خانه پدرش قهر کرده است.شوهرش با پدر الهام ٬ گلاويز شده است و کارشان به کلانتري و دادگاه کشيده است.پدرش مرد محجوبي است٬ در نظر مي آورم که چقدر از اينکه در کلانتري است زجر ٬ کشيده است.

خرداد ۸۰

الهام به خانه شوهرش با قيد ضمانت از شوهرش٬ برگشته است.حالا٬ همه زنان فاميل٬ دوست و دشمن ٬بر سرنوشت نکبتبار او ٬جلوي خودش و از همه بدتر مادرش که خيلي قورت است ٬ آه ميکشند.

بهمن ۸۰

دختر عموي الهام گفت: شوهر الهام ٬ به قدري الهام را کتک زده است که خونريزي کرده و در بيمارستان بستري شده است.ميگويد: از همون بار اولي که کتک خورده و بچه اش سقط شده است ٬ دچار نازايي شده و دنبال دوا و درمان است.

۶ دي ۸۱

الهام پيغام فرستاده ٬که دلش بريم ٬تنگ شده است و ميخواهد مرا ببيند.دوست ندارم او را ببينم.
او تمام انرژي و توان مرا گرفته است.
نيرويي برايم نمانده است تا بتوانم باوري را که غلط است ٬ عوض کنم٬فقط ناي محافظت از باور خودم را در مقابل باور غلط ديگران دارم.
همه توانم را محفظه کاريها و مصلحت انديشيهاي متعفن و معمول جامعه گرفته اند.
مينشينم و ادامه آب شدن و حماقتش را ميبينم.

اما از همه بيشتر شخصيت لنگر برام جالب بود.چطور یه جامعه ميتونه يه نفرو اینقدر دني و پست کنه؟

بقيه ماجرا
بعد از سربازي ٬ پدر و مادرم برام آستين بالا زدند و يه دختر در نظر گرقتند. آبرو دار و نجيب
بود.پرسيدم:شما٬ پدر و مخصوصا مادرتون٬ اصلا؛ عذاب وجدان نداشتين که دارين يه زن و احتمالا بچه يا بچه هايي رو بدبخت ميکنين؟
گفت: نه. اصلا.
ادامه داد:بعد از سربازي يه مدتي ترک کردم که خانواده زنم نفهمند.توي شهر ما غريبه بودند.
پک عميقي به سيگارش ميزنه و ميگه:من توي زندگيم با زناي زيادي بودم ٬ولي الحق ٬ هيچکدومشون با هوشتر از زن خودم نبودند.خوشگلتر بودند ٬ ولي باهوشتر نبودند.اينه که
هميشه حتي توي خماري هم حساب اخترامشو داشتم. وقتي هم فهميد که معتادم٬ دو رو ز با هام حرف نزد.بعدش بهم گفت:اگه پدرم وضعش خوب بود ٬ برميگشتم خونه اش.
زنمو دوست داشتم٬ با اينکه قشنگ نبود ٬(در نظر بگيريد ٬ وقتي يه مفنگي هم از زن انتظار قشنگي داره ٬زن بايد لاي کدوم جرزي بره ٬ نميدونم)اما با شخصيتبود.وقتي فهميد حامله بود. توي حاملگي هم من زدم به سيم آخر و همه اش ميکشيدم.زنم تصديق شيشم داشت. توي بيمارستان زمين مي شست.خرج خودشو در مي آورد ٬ به من هم غذا ميداد. از همون روز اول با هم شرط کرده بوديم که من هيچوقت ازش پول دوا نگيرم٬هيچوقت هم غير از اين بچه ٬بچه دار نشيم.
انقلاب شد. زنم دختر زاييد.يکسالي ترک کردم.بعدش شروع کردم. جنگ شد.دوباره ترک کردم و رفتم جبهه.۶ ماه جبهه بودم٬ مرخصي هارو توي خونه ميکشيدم.ميترسيدم٬بگيرنم ٬ببرنم ٬جزيره.از جزيره خيلي ميترسيدم.
.توي جبهه ٬ يه نفر بود به اسم.... خودش واسه خودش همه کاره بود٬آدم ٬ وقتي ميديدش٬ ميترسيد.مثه غول بود.
راه که ميرفت ٬ ميلنگيد٬ بهش ميگفتند٬لنگر.يه بار يکي از سربازاي توي جبهه ٬ راه رفتنشو ٬ مسخره کرده بود.لنگر بلندش ميکنه و ميزندش زمين. طوريکه صداي شکستن کمرشو ميشنون.يه بار تازه از خونه اومده بودم.يه کم خمار بودم.داشتم خميازه ميکشيدم
احساس کردم ٬ روي زمين نيستم.نگاه که کردم بالاي دستاي لنگر بودم.يه دفعه داد زدم چکار ميکني؟گفت: ترک ميکني يا ترکت بدم؟گفتم:ترک ميکنم. به امام زمان ترک ميکنم.
از ترسش ٬ ترک کردم.مرخصي ها رو هم نمي کشيدم.بعضي وقتا٬ بي موقع ميومد ٬ ببينه ٬ من کشيدم يا نه؟
بعد از جبهه رفتم در يه بنگاه٬ قسم ناموس و بچه و خدا و پيغمبرو ميخوردم ٬پول در مي آوردم.وضعم بد نبود.صاحب بنگاه ٬ دستش تو کار ماشين دزدي هم بود.يه شب يه پاترول دولتي رو پلاک تازه زديم با سند جعلي٬ جاي پاترول يکسال کار کرده فروختيم.هفته بعد من و صاحب بنگاه و شريکش زندان بوديم. کسي که پاترولو خريده بود ٬ باجناق مدير کل همون اداره بود.
۶ سال و نيم برام زنداني بريدند. صاحاب بنگاه و شريکش پول و پارتي زيادي داشتند.همه جرمو گردن من انداختند و بعد از يکسال و نيم در اومدند .تنها کاري که کردم ٬ به زنم گفتم ٬ بره سراغ لنگر.واسه اينکه زنم جوون بود و بي کس و کار.لنگر هم نجيب و چشم پاک. مي دونستم مثه برادرم حواسمو داره.توي زندان وضع خيلي بد نبود.مواد بود ولي خيلي گرون بود.يه قاچاقچي معروف بود ٬ که اينفدر خرش ميرفت ٬ حتي غذاي زندانو هم نمي خورد.با بدبختي خودمو نوچه اش کردم.هروئين تزريق ميکرد ٬ بعد ميرفت دستشويي ٬ ادرارشو ميکرد توي يه ظرف و ميداد به باقي معتادا. بقيه ادرارشو توي سرنگ ميکشيدند و به خودشون تزريق ميکردند. من چون نوچه اش بودم ٬ سرگل شاشش مال من بود.الان که فکرشو ميکنم ٬ ميبينم اون موقع ٬ من چه شانسي آوردم ٬ ايدز نگرفتم.
روزاي ملاقات ٬ يا زنم مي اومد ٬ يا لنگر.لنگر رفته بود ٬ توي يکي از ارگانها فکر کنم ٬ جهاد بود. اونجا کار ميکرد٬ ميگفت : واسه دهاتا مسجد و مدرسه ميسازند.
بعد از حبسم ٬ يکسال بعد ٬ بود که جنگ تموم شد. توي اين يه سال لنگر بهم پول ميداد ميرفتم بار فروشي ميوه و سبزي مي آوردم ٬لنگر هميشه کمکم ميکرد٬ با اينکه خودش هم دو تا بچه داشت.دست زنمو توي کارخونه بند کرد٬ رسمي شد و زمين بهش دادند. باز هم اين لنگر بود ٬ که خرج ساخت خونه رو بهمون داد.عيد ها و اول مهر واسه بچه ام کيف و کفش و لباس مي خريد.قبض آب و برق و لنگر ميداد٬ ميدونست که چار مواده ام٬هنوز هم از دستش کتک ميخوردم. زنم ٬ دلش برام ميسوخت ٬ يه بار اره برقي آورد که دستمو قطع کنه. زنم گريه کرد و نذاشت.اين آخرين باري بود که دست روم بلند کرد.
حالا اگه هر روز ٬ ترياک نميخوردم٬ حشيش نميکشيدم٬ هروئين تزريق نميکردم و قرص نميخوردم ٬نميتونستم راه برم.حالا دخترم بزرگ شده بود.۱۶-۱۷ ساله بود. بعضي وقتا ازش خجالت ميکشيدم.هنوز هم خرجمونو لنگر ميداد.حالا وضعش خيلي خوب سده بود. دو تا کارخونه داشت .توي بازار کيا بيايي داشت.
دوباره گرفتنم.اون سال فکر کنم سال ۷۳ يا ۷۴ بود. اون سال بدجوري معتاد بگيري بود.روبروي پارک دانشجو ٬ کاميون ميومد و معتادا رو مثه ٬ گوسفند ٬ روي هم ميچپوندندو ميبردند.دوباره منو گرفتند.اينبار ٬ خود لنگر اومد ٬ متهم شد که شاگرد مغازه اش بودم ٬و ازش دزدي کردم.بهم ۴ سال زندان دادند.هيچي بهش نگفتم. از اين بدتر هم ميگفت ٬چيزي نميگفتم. همه زندگي ام مال لنگر بود.
توي زندان هم به هر مصيبتي بود خودمو نشئه ميکردم.وقتي اومدم خونه ٬ديدم٬دخترم يه پارچه خانم شده ٬ عوضش٬ زنم به اندازه چهل سال پير شده.
شبش رفتم مواد آوردم و سير نشئه کردم.وسط کشيدنم٬ لنگر اومد توي اتاق. تاحالا منو موقع تزريق نديده بود.ازش خجالت ميکشيدم.
گفت:اومدم سميه رو ازت خواستگاري کنم. خودش راضیه ٬اما شرطو موافقت تو گذاشته.از موقعي که رفتي تا حالا ٬ همه اش ميگه بذار بابام از زندان درآد.میگه آرزو دارم میخوام مثه بقیه دخترا پدرم اجازه بده.مهرشو یه خونه گذاشتم٬ تو فلکه دوم صادقیه.به اسمشه.فردا عاقد میارم.
ظرف شیره داشت روی پیک نیک میجوشید . پرتش کردم طرفش. بهش نخورد.
مرد ٬به اينجاي حرفش که ميرسه ٬زار زار گريه کرد.با گريه داد ميزد: لنگر ٬بلندم کرد ٬مثه قديما و زدم زمينو گفت: شيره اي٬ گوشت و پوست دخترت از منه٬ برام گارد ميگيري؟
نشئگي از سرم پريده بود.ديدم زورم بهش نميرسه.گفتم باشه قبوله.
لنگر رفت.داشتم ديوونه ميشدم.از زنم پرسيدم : تو خبر داشتي؟سرشو انداخت پايين.گفت:عوضش شوهرش سالمه.زير دست دخترم هميشه پره.خود سميه هم راضيه٬ميگه: بذار يکي که ننگمونو ميدونه ٬ شوهرم باشه. زن يه غريبه بشم ٬ از صبح تا شب بزنه توي سرم بگه:بابات چار مواده است؟
رفتم سراغ سميه.پرسيدم: دلته؟گفت: به چي؟گفتم: که زن لنگر بشي؟زن يه تلکه بگير.زن يه جاکش .اون هم سرشو انداخت پايين.پرسيدم:اگه قول بدم ٬ ترک کنم ؟باز هم زنش ميشي؟با پوزخند گفت:تو هزار بار قول دادي و کشيدي.زدم توي سرش گفتم:بي پدر٬به ابوالفضل راست ميگم.
گفت:ببينيم و تعريف کنيم.
۳ شب ٬ بي پول و بدبخت ٬ يه ماشين دربست کرديم٬ رفتيم٬ خونه يکي از فاميلامون تو عجب شير.اينقدر خودمو مرد نديده بودم.
بهش التماس کردم و گفتم : فقط ميخوام ترک کنم. دنبالمن. ميخوان بکشنم. قيول کرد.
به زنم گفتم: هر وقت ٬ تشنج داشتم٬بيندازم توي حموم و آب سرد و روم باز کن.
دو ماه تموم ٬ فقط راه ميرفتم.۱۰ شب اول که اصلا نتونستم پلک روي هم بذارم.
منتها خودم ميدونستم که چه داروهايي مصرف کنم(با مدرک ۵ ابتدايي ٬ميخوان دکتراي افتخاري مخدر بهش بدن)
الان هم که خدمت شما هستم٬ چند ساله گذاشتم کنار.۶-۷ ساله. لب به هيچي جز مشروب نزدم.اينقدر هم قادرم که ميتونم ٬ يه ورزشکار حرفه اي رو تزريقي کنم٬۶ ماه بعد دوباره ترکش بدم.دخترم هم فوري شوهر دادم که لنگر دستش بهش نرسه.

--------------------------------------------------------------------------------

ببخشيد .
من خودم هم نمي فهمم با چه يونيکدي نوشتم.

فردا با يه معتادي که ترک کرده مصاحبه دارم. در نوع خودش يه آنتوني رابينزه.

سردبیر هفته نامه ای که کار میکردم یه مرد هیز دندون عاریه ایه ۶۱ ساله بود که ۳ سال پیش با همسرش و کوچکترین دخترش توی یکی از جاده های شمال تصادف وحشتناکی میکنند و همسرش میمیره.
الان درست ۳ ساله که این مرد با استمرار تمام خواستگاری همه دخترای ترشیده و دم بخت رفته . طوریکه الان که دختر دومش عاشق یه پسر آسمون جل بیکار و بیعار شده ٬ شرط موافقت با ازدواجشونو فقط پیدا کردن یه زن خوشگل واسه خودش گذاشته .
یه روزی یه دختر دانشجوی ۲۰-۲۲ ساله اومد دفتر هفته نامه ٬ کارت دانشجویی اشو گم کرده بود.خیلی کم سن و سال و خجالتی بود. سردبیر با نگاهی خریدارانه و از روی پدرسوختگی ٬ پول آگهی رو ازش نگرفت.
وقتی دختر میخواست بره٬ پیر مرد منو صدا زد و آهسته ٬ طوریکه بقیه کارکنان نشنوند گفت: میشه خواهش کنم برین ازش خواستگاری کنین؟با تعجب ژرسیدم : واسه کی؟ گفت: واسه خودم.من میشناسمشون . وضع مالیشون تعریفی نداره.برم خونه اشون ٬ پدرش فوری قبول میکنه.
با اینکه من توی این موارد واقعا؛ منطقی هستم ٬ الان که یادم میاد ٬ میبینم ٬ اون ساعت ٬ فقط داد میزدم و فحشش دادم.از همه اون فحشها هم همینا یادمه:پیر خرفت زرد چوبه فروش.(سردبیرمون قبلا؛ عطاری داشته)
امروز فهمیدم که پیر خرفت زردچوبه فروش به عنوان نشانه ای برا این مرد نمادینه شده.
چون راننده تاکسی به مسافر جلو می گفت: این ... پیر مرد خرفت زردچوبه فروش از وقتی روزنامه دار شده ٬ چه آدم شده!!!

امروز ماه و شش پشيز سامرست موآم رو تموم کردم.
کتاب ظریفی بود.

آدم عاقل بايد مجردی بره تايلند

جهان بينی ما ايرانيها خصوصا" از بعد از انقلاب با جهان بينی همه عالم و آدم فرق داره.بعضی وقتا يه فرمولای جنسيی به هم عرضه ميکنيم که فرويد هم بلد نبوده.مثلا" اين قاعده که حالا ديگه بوی ضرب المثل به خودش گرفته: مردی به مرد ديگه توصيه ميکنه که: آدم عاقل بايد مجردی بره تايلند.
در نظر بسياری از ما که در جامعه محدوديت های زياد رفتاری و موانع ذهنی و قانونی در ابراز احساسات داريم - تايلند بهشت ارزونيه که با توجه به ارزش پايين ريال ايران سرويس دهی خوبی رو برای علاقمندان به امورجنسی ارائه ميده.البته جنبه اقتصادی اين کشور براي همه توريستها کاملا" به صرفه هست. اما هيچ کشوری به اندازه ايران واسه رفتارهای جنسی به اين کشور سفر نمِيکنه. سال گذشته بيشترين تعداد مسافر و باز ديد کننده از شوهای سکس به تايلند رو اول ايرانيها داشتند بعد فرانسوی ها.
ايرانيها به خاطر نبود امکانات در کشور و فرانسويها به خاطر گرونی اين امکانات در کشور بيشترين کاربران خدمات جنسی تايلندند.در آمد بالای اين کشور صرفا" با ورود ارز خارجی ها می چرخه.بويژه صنعت جنسی اين کشور که هر ساله پر در آمد ترين صنعت تايلند محسوب ميشه.طوريکه رييس جمهورش هر سال نو برای دست اندر کاران اين حرفه از مديران نايت کلابها -هتلدارها -ليدر های تورها- و خصوصا" روسپی ها - - لسبين ها و خصوصا" ليدی بوی ها پيام قدر دانی و تشکر ميفرسته . حتی خود تايلنديها معتقدند که : در تايلند هيچ زنی زيبا نيست . زيباترين زنان تايلند ليدی بوی ها هستند.
توری که ما باهاش رفته بوديم ترکیب جالبی داشت . مثلا" از مرد 74 ساله که به قول خودش پسرش متولد 30 بود به صورت مجردی اومده بودند تا حاج خانومای چادری.اما هيچکدوم از مسافرايی که از تمام دنيا اومده بودند به اندازه مردای تور ما دنبال آدرس محل سکونت روسپی ها و گی ها نبودند. اولش که بانکوک بوديم اتفاقی نيفتاد . همه اهل خريد و خانواده بودند. زنا هم خوب خر خودشونو ميدووندند.اما وقتي رفتيم پاتايا که مرکز شوهای سکس و کوچه های مخصوص اين حرفه بود قيافه ها ديدنی بود.
شوی آلکازار يه شوی دست چندم بود. مخصوص لِيدی بوی ها (عکس زیر) .
بعد از تمام شدن شو همه فميلی من ها با ليدی بوی ها عکس گرفتند و چند نفرشون هم پشت در اتاق گريمشون توی نوبت ايستاده بودند تا واسه آشنايی بيشتر وقت بگيرند . دو نفر هم به توافق رسيدند. اما وقتی اومدند توی اتوبوس جنگ مغلوبه شد.سه نفر از خانوما همونجا پياده شدند و با وانت رفتند.( توی پاتايا تاکسی نيست تنها وسيله نقليه وانته.) وقتي اومديم هتل يه خانم مسن هم با ما بود که با دو تا پسرشون اومده بودند.بعد از رسيدنمون به پاتايا هر دو پسر به طرز مرموزی ناپديد شدند- زن بيچاره تمام اتاقای هتل رو ميزد و از مسافرين ايرانی ميپرسيد که : شما پسرای منو نديدين؟ بعدها اکثر آقايون بويژه اون مرد 74 ساله که از سر شب تا دم دمای صبح محض هواخوری!!! در شهر پياده روی ميکردند برای خانم خبر آوردند که دو پسرشون صحيح و سالم يکيشون در محله ليدی بوی ها و اون يکی در محله روسپی ها ديده شدند.
اما از همه جالبتر علت مسافرت بود . توريستهای اهل اسکانديناوی رفع کمبود آفتاب و ديدن معابد رو ميگفتند. آلمانيها, سويسی ها و روسها اکثرا" براي خريد و تجارت اومده بودند. آفريقاييها , هنديها, ژاپنی ها و کره ای ها تفريح و بازديد از يکی از کشورهای شرق آسيا و زيارت معابد (تايلند به کشور معبدها معروفه). گروهی از آمريکاييها اغلب برای سکونت و ازدواج وگروه ديگه به همراه فرانسويها و از همه بيشتر کشورهايی که واحد پول دلار داشتند به قول خودشون ميخواستند تجربه يک سکس ارزان رو داشته باشند. چرا که اين مورد در دو کشور آمريکا و فرانسه خيلی هزينه برداره. عربها فقط تجربه جديد جنسی مي خواستند و پول براشون يه مسئله حاشيه ای بود

یکی از دوستای خواهرم با صورتی ظریف و طبعی لطیف از اون تیپ آدمایی که میتونی بهترینها رو در وجودشون ببینی سالها با شادی و طراوت زندگی میکرد و بهترینها دورش بودند . مخصوصا" مادرهایی که پی عروس خوب واسه پسرشون میگشتند همیشه با حسرت نگاهش میکردند که : چه خوب میشد بی تا عروس ما میشد حتی مادرهایی که دخترهمسن و سالش داشتند معیار مقایسه اشون همین دختر بود.دختری که مثل گل لطیف بود و خوشبو. و همه ما این گل ظریفمو دوست داشتیم. بیتای زیبا با پوست صورتی اش در حالیکه مثل همیشه سرشار از عشق بود دیابت گرفت. روز به روز تکیده تر شد . پوست مخملی اش زرد شد .لاغر و تکیده تر از همیشه لبخند میزد ولی هیچکدوم از اون مادرها بیتا رو برای پشراشون لازم و اندازه ندیدند و هیچکدوم از مادرها دیگه آسمونی بودن این دخترو به رخ دخترای زمینیشون نکشیدند.دختر رنگ پریده تر از قبل میدید که تعریف و تمجیدهای دیروز امروز رنگ دلسوزی و ترحم گرفته. بعد یواش یواش خودشو از جمع دور کرد . اونقدر دور که صدای پای هیچ انسولینی رو نشنوه. که صدای تلخ ترحم هیچ بنده ای رو نشنوه.بی تا کم کم فهمید که اگه میخواد راحت زندگی کنه نباید مردمو ببینه. بعد یه کامپیوتر خرید تا کاراشو از طریق خونه انجام بده. و دوستایی پیدا کنه که اونو به خاطر دلشون ببینند نه به خاطر وضع مزاجی روبراهش. دختر از این راه دوستان مکاتبه ای زیادی توی تمام دنیا پیدا کرد.
الان یک سال از اون زمان میگذره .
بی تا با مایکل- یه مهندس آمریکایی ازدواج کرده. همدیگه رو در ترکیه دیدند و دختر اونو از بیماری خودش مطلع کرده. مایکل با خنده جواب داده : من یه دل و فکر سا لم می خوام نه یه بدن سالم با فکر مریض.
اما جالب اینه که چرا ما همیشه تندرستی و سلامت بدنی افراد برامون مهمه ؟ نه طرز فکر و بزرگی روحشون؟
اگه خوب دقت کنیم می بینیم که خیلی از افراد به قول رومن رولان از داشتن جانی پاک کاملا" بی بهره اند. حتی اگه بدنی سالم داشته باشند. اکثر افرادی که ما در اطرافمون می بینیم افرادی که به عناوین مختلف بهشون احترام میذاریم. افرادی که فقط در قالب استانداردهای تعیین شده ذهنیات ما مقبول هستند اگه با نظر روانشناسانه بهشون نگاه بشه احتمالا" مشکلات روانی زیادی دارند. اما عمده ترین مشکل ما نگاه صرف جامعه به بیماری جسمیه. مخصوصا" بیماری زنان. ما همیشه از زن انتظار سلامت جسمی رو داریم. ولی چرا هیچکس معیار سلامت زن رو صحت روانی نمیذاره؟چرا ما یه زن دیابتی رو به عنوان شریک فبول نداریم ؟ ولی یه زن شاپو هالیک که دیوانه وار خرید میکنه - یا زنی که در همه کاری دخالت و فضولی میکنه - یا اون زنی که فقط بلده خیلی خونه داری کنه و وسواس داره و زندگی اش برق میزنه ولی از نظر احساسی کاملا" ایزوله است - یا زنی که راحت بد گویی و دروغگویی میکنه - یا در آن واحد با چند مرد ارتباط جنسی داره و مطمئنا" نرمال نیستند اما به راحتی در جامعه زندگی می کنند و بیماریشونو مثل سرما خوردگی توی فضا پراکنده می کنند - چرا اینها هیچکدوم جزء بیماری محسوب نمیشن.ولی اگه زنی مثلا" اگزما داشته باشه یا پاش بلنگه یا مشکل نا زایی داشته باشه اون فقط بیماری به حساب میاد. این وضع در مورد مردان هم صدق میکنه. وقتی مردی کتک میزنه دروغ میگه یا زنباره است یا بد بین و متعصبه با وجود داشتن معیارهای قابل قبول در جامعه و ذهن کوچک ما با اطمینان باید گفت: که این فرد دارای یه شخصیت نا متعادل و غیر طبیعیه. و برای من باعث تعجبه که اشخاصی هستند که روی قول و نظر این افراد و حتی زندگی با اونا فکر هم می کنند و از دیگران هم در مورد صلاحیت اونا مشورت می کنند و جواب مساعد هم میگیرند.
اگه همونطوری که ما گواهی عدم ابتلا به سل رو داریم , برای سلامت روانی خودمون هم توسط روانپزشک معاینه بشیم یه گواهی صحت روان در یافت کنیم و به ما گفته بشه که از نظر روانی طبیعی هستید , اونوقت ما می تونیم بگیم که فرد نرمالی هستیم.چرا که خیلی از بیماریهای جسمی رو میشه درمان کرد یا حتی جلوی پیشرفتشو گرفت - طوری که فرد می تونه زندگی روزمره ای داشته باشه ولی عدم ثبات روانی خیلی کند و پیگیر روی زندگی فرد سایه میندازه.

پاییز چه زیباست!
پاییز چه زیباست!
مهتاب زده تاج سر کاج
پاشویه پر از برگ خزان دیده زرد است
بر زیر لب هره کشیدند خدایان
یک شاخه باریک هشتی شذه تاریک
رنگ از رخ مهتاب پریده
بر گونه او ابر اگر پنجه کشیده
دامان خودش نیز دریده
آرام دود باد درون رگ ناودان
پاشور زند نی لبک آرام
تا سرو دلارام برقصد
پر شور- پر ناز- تا آنکه بخواند
شبگیر سر دار
هر برگ که از شاخه جدا گشته به فکر است
تا روی زمین بوسه زند بر لب برگی
هر برگ که بر روی زمین است به فکر است
تا باز کند ناز و دود گوشه دنجی
آنگاه بپیچند لب به لب هم
آنگاه بسایند تن را به تن هم
آنگاه بمیرند تا باز پس از مرگ
آرام نگیرند
جاوید بمانند
سر باز برون از بغل باغچه بر آرند
آواز بخوانند
پاییز چه زیباست
پاییز چه زیباست
پاییز دو چشم تو چه زیباست
سر مست لب پنجره خاموش نشسته ام
هر چند که در خانه من نیستی امشب
من دیده به چشمان تو بسته ام
هر عکس تو از یک طرفی خیره به سویم
ای کاش ای کاش آن عکس تو از قاب برآید
همچون صدف ازآب برآید
جان گیری و بر نقش گل بوته قالی بنشینی
آنگاه به تن پیرهن از شوق بدری
آرام نگیریم
از عشق بمیریم
آنگاه به پاییز دو چشم تو ببینم
هر برگ که از شاخه جانم به کف باد روان است
هر سال که از عمر من آید به سرانجام
بینم که به پاییز دو چشم تو هر آن برگ
هر درد هر شعر هر شور
کز قلب من خسته جدا شد
باد هوست برد
آتش زد و خاکستر آنرا به هوا برد
من هیچ نگفتم
جز آنکه سرودم
پاییز چه زیباست
پاییز چه زیباست
مهتاب زده تاج سر کاج
پاشویه پر از برگ خزان دیده زرد است
آن دختر همسایه لب نرده ایوان می خواند با ناله جانسوز
چون دید لب پنجره مرد است:
خیزید و خز آرید که هنگام خزان است

از بی سياستی و صادقانه برخورد کردنم افسرده ام.

مهر ۷۷

برای خواستگاری از خواهرم ٬ از مادر الهام و الهام تحقيق کرده اند. ميگويند: اگر دختر بزرگشونه ( خواهرم) ٬پسرتون مطمئن باشه که خوشبخت ميشه٬اما اگه کوچيکه است٬
اصلا طرفش نرين.خيلی زبون در�